ถึงแม้ทั้ง 3 จะช่วยให้ต้วนหลิงเทียนเข้าใจกฏแห่งไฟ กฏแห่งทองและกฏแห่งดินได้รวดเร็วเหนือผู้อื่นเป็นสิบๆเท่า แต่พวกมันรู้ดีว่าความเร็วที่เพิ่มมาจากพวกมัน ยังไม่อาจเทียบผลจากการครอบครองผลึกสำนึกผู้แข็งแกร่งที่สุดได้…
ยิ่งไปกว่านั้น ยิ่งต้วนหลิงเทียนแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ก็มีแต่ผลดีสำหรับพวกมัน
ถึงตอนนั้นต่อให้พบเจอเทพเบญจธาตุที่มีระดับสูงกว่ามัน แต่ด้วยความช่วยเหลือของต้วนหลิงเทียน พวกมันก็สามารถกลืนกินอีกฝ่ายได้เช่นกัน!
กล่าวกันตามตรง ตอนนี้ต่อให้ต้วนหลิงเทียนจะขับไล่พวกมันออกไป พวกมันก็ไม่อยากไปไหนแล้ว!
…
“คารวะท่านผู้อาวุโสทรงเกียรติหลิงเทียน”
หลังวันเวลาล่วงเลยพ้นผ่านไปอีก 20 ปีตั้งแต่วันที่หวงเอ้อผสานหลอมรวมเข้ากับกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนโดยสมบูรณ์ ต้วนหลิงเทียนที่นั่งบ่มเพาะพลังอยู่ ก็ได้ยินเสียงเรียกจากด้านนอก
ทันใดนั้นเขาก็ลืมตาขึ้นและลุกขึ้นออกจากเรือนพัก จึงเห็นว่าประมุขนิกายยอมตะเสวี่ยหยา ไฉฉงอี้ มายืนรอเขาอยู่ด้านนอกลานไม่ไกล
“ประมุขไฉ มีเรื่องอะไรรึ?”
ต้วนหลิงเทียนถาม
“ท่านอาวุโส พอดีข้าได้เบาะแสน่าสนใจมาเบาะแสหนึ่ง…เมื่อไม่นานมานี้ห่างออกไปหลายล้านลี้ทางตะวันออกของทุ่งน้ำแข็งเรา ปรากฏสัญญาณการเปิดออกของแดนลับที่เรียกว่า ‘แดนสมบัติขุนเขาโอสถ’ ขึ้นมา และมีผู้คนมากมายกำลังแห่กันไปที่นั่น”
