ท้ายที่สุดแล้วแดนลับอัจฉริยะนั่น ย้อนไปหลายล้านปีก่อน มันก็คือสนามแข่งของอัจฉริยะแต่ละขุมกำลัง มาตอนนี้แม้โครงสร้าอำนาจของแดนทักษินยุทธ์จะเปลี่ยนไป แต่ถ้าใครทำผลงานได้ดีในแดนลับอัจฉริยะ ก็เป็นดั่งเครื่องบ่งชี้ว่ามีศักยภาพสูงมาก ไม่ว่าขุมกำลังใดก็อยากรับตัวไปเพาะสร้าง
‘ถึงจะมีวิธีอื่นที่ค่อนข้างมั่นคงและปลอดภัยกว่า ทว่าหากเลือกวิธีแบบนั้น ก็ไม่พ้นเป็นได้แค่ศิษย์ธรรมดาของขุมกำลังนั้นๆ หากจะให้คนเห็นคุณค่าเช่นนั้นก็จำต้องทำตัวเองให้โดดเด่น’
‘แต่สุดท้ายไม่ว่าจะเลือกหนทางไหนก็ย่อมมีอุปสรรคทั้งสิ้น…ในเมื่อใต้หล้าไม่ว่าที่ใดล้วนมีคนอิจฉาริษยา เช่นนั้นข้าก็ไม่ต้องกลัวคนอิจฉาริษยา แค่ระวังปัญหาให้มากก็พอ’
‘ถ้างั้นตอนนี้เห็นทีรอเข้าร่วมแดนลับอัจฉริยะและหาทางสร้างผลงานในนั้นให้ดี น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด…และจากข้อมูลที่ได้มา ก็เหลือเวลาอีก 60 ปีเศษก่อนที่แดนลับอัจฉริยะที่ว่าจะเปิดออก’
‘ในเวลา 60 ปี ฮ่วนเอ๋อสมควรทะลวงถึงจอมราชันอมตะได้แน่นอน…แต่ข้าเกรงว่าเรื่องนี้บีบหัวใจไม่น้อย’
ในเวลาเพียงแค่ 60 ปีคิดจะทะลวงจากขอบเขตราชาอมตะ 9 ตำหนักไปยังจอมราชันอมตะ 1 ต้นกำเนิด ในสายตาผู้อื่นแล้วคงไม่ต่างอะไรจาก ฝันละเมอของตัวโง่งม
