“ฮ่วนเอ๋อเจ้ายังจำได้รึเปล่า…เมื่อ 100 ปีก่อน ตอนที่พวกเราซ่อนตัวอยู่ในโลกใบเล็กของจ้าววังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยเกิดอะไรขึ้น?”
ต้วนหลิงเทียนกระตุ้นเตือน
“อ๋อ ที่แท้เป็นเจ้านั่นเอง…”
หลังได้ยินคำเตือนของต้วนหลิงเทียน ฮ่วนเอ๋อก็ฉุกคิดขึ้นได้ เพราะสุดท้ายแล้วหากไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวกับต้วนหลิงเทียน นางไม่ค่อยเก็บเอามาใส่ใจสักเท่าไหร่
“ฮ่วนเอ๋อเดี๋ยวข้าจัดการมันเอง…เจ้าไม่ต้องลงมือ”
ต้วนหลิงเทียนส่งเสียงผ่านพลังบอกฮ่วนเอ๋อว่า “ตอนที่เจ้าไม่ลงมืออย่างดีมันก็แค่บอกได้ว่าเจ้าเป้นจิ้งจอกมายาเท่านั้น แต่หากเจ้าลงมือจนกลิ่นอายพลังเปิดเผย ไม่พ้นมันต้องรู้แน่ว่าเจ้าคือจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายา ถึงตอนนั้นถ้ามันส่งข่าวเรื่องเจ้ากลับไปยังเผ่าหลักที่แดนฟ้าสิ้นสุด…กับพวกเราที่กำลังจะออกจากหลิงหลัวเทียนคงไม่ต้องกลัวอะไร แต่จ้าววังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยไม่พ้นพลอยรับเคราะห์ไปด้วยแน่”
“ดังนั้นเจ้าไม่อาจให้มันรู้ตัวตนของเจ้าได้เด็ดขาด ถ้าเกิดมันรู้ ก็ต้องทำให้มั่นใจ…ว่ามันไม่ทันส่งข้อความกลับแดนฟ้าสิ้นสุด!”
น้ำเสียงของต้วนหลิงเทียนนั้นเคร่งขรึมจริงจังนัก
เขากับฮ่วนเอ๋อนั้นจะหนีไปไหนก็ได้
อย่างไรก็ตามคฤหาสน์เฉวียนโยวเป็นเป้านิ่ง
จ้าววังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยของคฤหาสน์เฉวียนโยวดีต่อเขากับฮ่วนเอ๋อมาก เขาไม่คิดจะจากไปโดยทิ้งเภทภัยไว้ให้คฤหาสน์เฉวียนโยว
