ก่อนที่ทั้ง 8 จะก้าวผ่านพ้นประตูออกไป จางจินอี้ก็เอ่ยถามออกมา ทำให้ร่างทั้ง 8 พร้อมใจกันชะงักลงทันที
“เรียนใต้เท้า…”
เมื่อได้เห็นพลังฝีมืออันน่ากลัวของจางจินอี้ไปแล้ว ทั้ง 8 คนไหนเลยจะหาญกล้าเพิกเฉยละเลย เร่งประสานมือแย่งกันกล่าวตอบอย่างสุภาพ “แดนลับสมบัติระดับ 3 มิได้กว้างใหญ่อะไรมากมาย ด้วยความเร็วของราชาอมตะ 10 ทิศทั่วไป แค่วันสองวันก็มากพอจะให้เหินบินสำรวจทั่วๆแล้วขอรับ…”
“อย่างไรก็ตาม แม้แดนลับสมบัติระดับ 3 จักมิได้กว้างใหญ่อะไร หากแต่บททดสอบเพื่อรับวาสนาใดๆนั้นยากยิ่ง โดยเฉพาะจิตวิญญาณค่ายกลต่างๆ ยิ่งสมบัติและวาสนาเลิศล้ำเพียงใด ก็จะยิ่งทรงพลังงมากขึ้นเท่านั้น”
“หากแต่ด้วยพลังฝีมือของใต้เท้า บททดสอบใดๆเกรงว่าคงไม่ต่างจากของเด็กเล่น…”
…
วาจาของทั้ง 8 ฟังดูยกย่องจางจินอี้ไม่น้อย
“แดนลับสมบัติระดับ 3 นี่..อาศัยราชาอมตะ 10 ทิศทั่วไป แค่วันสองวันก็บินสำรวจได้ทั่วๆงั้นรึ?”
สองตาจางจินอี้ฉายประกายวาววับ มันพลันตระหนักว่า ต่อให้ก้าวผ่านประตูออกไปจะไม่พบใคร แต่ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะหาต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อไม่เจอ ทันใดนั้นมันก็ก้าวนำออกมาก่อนใคร
อย่างไรก็ตามหลังก้าวผ่านประตูออกมาแล้ว จางจินอี้พบว่าประตูยังเปิดค้างกลางอากาศไม่ได้หายไปไหน อีก 8 คนก็ค่อยๆก้าวตามออกมาอย่างระแววดระวัง
นอกจากนั้นด้านข้างยังปรากฏประตูลักษณะเดียวกันอีก 3 บานลอยค้างกลางหาว แต่ดูเหมือนมันจะปิดอยู่
