ทันใดนั้นสีหน้าชายวัยกลางคนก็ชะงักค้างทั้งเริ่มบิดเบี้ยวทันที อีก 8 คนก็หันมามองชายวัยกลางคนกับชายหนุ่มด้วยความสนใจ เพราะดูท่าจะมีเรื่องดีๆให้ชมดูแล้ว…
“น้องชาย ข้าก็แค่ถามเจ้าเฉยๆ…ไฉนเจ้าต้องกล่าวเช่นนี้ด้วย?”
ชายวัยกลางคนเอ่ยถามเสียงหนัก มันรู้สึกขายหน้าผู้คนไม่น้อย ที่โดนย้อนไล่จนหน้าสั่นแบบนี้!
“พูดอีกคำเดียว ข้าจะให้เจ้าตาย”
ชายหนุ่มยังคงไม่แยแสชายวัยกลางคน เพียงกล่าวคำออกมาด้วยน้ำเสียงไร้แยแสเช่นเดิม
“เจ้า จะให้ข้าตาย?”
ชายวัยกลางคนยิ้มแสยะ “น้องชาย…เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าอยู่ในอันดับที่ 33 เจ้าจักให้ข้าตายอย่างไรหรือ?”
“หึ!”
แทบจะทันทีที่ชายวัยกลางคนพูดจบคำ เสี่ยงพ่นลมสบถอันเย็นชาก็ดังขึ้นจากชายหนุ่ม
พริบตาต่อมา ไม่อาจแลเห็นว่าชายหนุ่มลงมือเคลื่อนไหวอย่างไร หากทว่าในความว่างเปล่าบังเกิดระลอกหนึ่งกระเพื่อมไปฉับไว
และพริบตาต่อมาชายวัยกลางคนก็นิ่งค้างไปก่อนที่ร่างจะค่อยๆหงายหลังลงไปนอนตาย โดยที่ใบหน้ายังคงฉีกยิ้มแสยะถือดีไม่หาย..
