ขณะที่มันกำลังจะค้นหาเป้าหมายต่อไป มันที่ลองตรวจสอบอันดับของตัวเองในป้ายดู ก็พบเจอกับนามอันคุ้นเคยหนึ่ง เป็นนามที่มันเฝ้ารอจะเห็นมาตลอดเวลา 100 ปี
ฮ่วนเอ๋อ!
อันดับที่ 96!
“นางเข้ามาแล้ว!?”
ลูกตาจางจินอี้หดเล็กลงแทบปิด ใบหน้าเผยให้เห็นถึงความประหลาดใจไม่น้อย “ครั้งสุดท้ายที่ข้าคิดเข้าสู่แดนสวรรค์ใต้โบราณระดับสูงบัดซบนี่ เจ้ากลับปรากฏตัวขึ้นงั้นเหรอ?”
“ฮ่าๆๆ…ดูเหมือนว่ากระทั่งทวยเทพยังช่วยเหลือข้า!!”
มันเฝ้ารอสตรีนางนี้มาร้อยปีแล้ว!
ในที่สุดนางก็ปรากฏตัวขึ้นเสียที!
“ข้าไม่อาจรีบไต่อันดับได้อีก…รอให้อันดับของนางกระเตื้องขึ้นมาจนแซงงข้าไปก่อน และข้าค่อยพยายามรักษาอันดับให้อยู่ในช่วงเดียวกับนาง”
จางจินอี้ลอบกล่าว
ตอนนี้จางจินอี้ไม่ได้รีบร้อนอะไร ทั้งไม่ได้ลืมความตั้งใจเดิม จึงไม่คิดจะไต่อันดับอะไรอีกต่อไป
พริบตาวันเวลาก็ล่วงเลยผ่านไปอีกครึ่งเดือน
อันดับของฮ่วนเอ๋อก็กระเตื้องขึ้นมาอยู่ในอันดับที่ 82 แล้ว ขณะเดียวกันด้านต้วนหลิงเทียนก้อยู่ในอันดับที่ 89
“ยังอีก…”
จางจินอี้ได้มาซ่อนตัวอยู่ในมุมหนึ่งของแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับสูง ที่นี่มักมีผู้คนน้อยคนนแวะเวียนผ่านมา และถึงใครจะผ่านมา จางจินอี้ก็ไม่ฆ่า ทั้งไม่กำจัดคู่ต่อสู้ เพียงทำให้คู่ต่อสู้หวาดกลัวจนรีบหนีไป
ด้วยเหตุนี้ในเวลาแค่ครึ่งเดือนอันดับของมันจึงร่วงตกมาจากอันดับที่ 39 มาอยู่ในอันดับที่ 46
