ในมือของมันยังมีกระทั่งยันต์อมตะหลบหนีที่จักรพรรดิอมตะสมญานามเป็นผู้สร้างด้วยซ้ำ
“ท่านทูต ข้ามีความคิดบางอย่าง…นั่นคือหลังจากอันดับในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับสูงถูกล้างใหม่แล้ว พวกเราไปหาผู้ฝึกตนไร้สังกัดที่ติดอันดับในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับสูงสักคน และฆ่ามันเสีย!”
จางตงหนานเอ่ยความเห็น “จากนั้นเมื่อเริ่มต้นแข่งขันกันรอบใหม่ ท่านก็ใช้นามมันเสีย และพยายามรักษาอันดับให้อยู่ในระดับเดียวกับของพวกต้วนหลิงเทียน พอครบปีท่านก็จะได้เข้าสู่แดนลับสมบัติระดับเดียวกับพวกมัน”
“เพราะท้ายที่สุดแล้ว ต่อให้ท่านใช้นามแฝง แต่เมื่อปรากฏชื่อไม่คุ้นไต่อันดับขึ้นมาอย่างผิดสังเกต ก็จักเผยพิรุธอยู่ดี…เช่นนั้นมิสู้สวมรอยใช้นามผู้อื่น สิ่งนี้ย่อมลดทอนความสงสัยของผู้คน และทำให้ต้วนหลิงเทียนนั่นไม่ทันเอะใจสงสัยแน่!”
จางตงหนานเอ่ยข้อเสนอจนจบ
“อืม เอาอย่างที่เจ้าว่าก็ได้”
บางทีอาจเป็นเพราะความผิดพลาดครั้งก่อน ครั้งนี้จางจินอี้เห็นด้วยทันที “อย่างไรก็ตาม ข้าไม่รู้จักผู้ฝึกตนอิสระพวกนั้น…”
“ขอท่านทูตโปรดวางใจ เพียงท่านตกลงเห็นด้วย ที่เหลือข้าน้อยจักจัดการให้ท่านเอง”
พอเห็นว่าจางจินอี้ยอมตกลงทำตามคำชี้แนะ จางตงหนานก็อดไม่ได้ที่จะระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกเฮือกใหญ่ มันกลัวใจเหลือเกิน…ว่าอีกฝ่ายจะดื้อรั้นและเอาแต่หยิ่งผยองโง่ๆ จนเสียเรื่องอีก!
โชคดีที่คราวนี้มันสามารถเกลี้ยกล่อมอีกฝ่ายได้สำเร็จ
…
