หลวงจีนหนุ่มที่ถูกเรียกหาว่า ทั่วเหย่ ส่ายหัวไปมา ค่อยกล่าวตอบด้วยรอยยิ้มแหยๆ “หากศิษย์น้องทั่วขู่มีเวลาสั่งเสีย ไฉนไม่ใช้ทุบทำลายป้ายหยกประจำตัวเพื่อหลบหนีเล่า…”
“ก็นะ อย่างน้อยๆก็ยืนยันได้แล้ว ว่าทั่วขู่สมควรถูกฆ่าอย่างไม่คาดคิดจริงๆ”
พอทั่วเหย่กล่าวตอบ เหยียนหรูอวี้ก็สามารถยืนยันเรื่องนี้ได้
“หรูอวี้ ตอนนี้เจ้าสมควรเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาพวกเรา…หากจางจินอี้นั่นปรากฏตัว เจ้าคิดว่าเจ้าจะจัดการมันได้รึเปล่า?”
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาปานเทพบุตรคนหนึ่ง หันมามองถามเหยียนหรูอวี้ด้วยรอยยิ้ม
และฟังจากคำพูดของอีกฝ่าย คล้ายจะสนิทสนมกับเหยียนหรูอวี้ไม่น้อย
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนนี้ ก็คือบุตรชายของประมุขนิกายนิกายร้อยบุปผา โอวหยางอวี้ฮ่าว และเป็นศิษย์ที่แท้จริงคนหนึ่งของนิกายร้อยบุปผา และที่ต้องกล่าวถึงเลยก็คือ มันเป็น 1 ใน ศิษย์บุรุษที่มีแทบนับนิ้วได้ของนิกายร้อยบุปผา!!
ข้างกายมันก็ปรากฏสตรียืนคล้องแขนของมันเอาไว้อย่างสนิทสนม สตรีที่ว่ารูปโฉมงดงามมากล้นไปด้วยเสน่ห์ ยามมายืนอยู่ท่ามกลางผู้คนเช่นนี้ ประหนึ่งเป็นหงส์ที่หลงมาอยู่กลางฝูงไก่โดยแท้…
และนางก็คือ โฉมงามอันดับ 1 แห่งแดนสวรรค์ใต้ โอวหยางอวี่เวย ศิษย์ที่แท้จริงอีกคนของนิกายร้อยยบุปผา!
นางกับโอวหยางอี้หัวเป็นฝาแฝดกัน และนางเป็นนแฝดผู้น้อง ส่วนโอวหยางอวี้ฮ่าวเป็นแฝดผู้พี่
