เพราะถึงแม้จะบดขยี้ทำลายป้ายของตัวเองจนถูกส่งตัวออกไป แต่ก็สามารถกลับเข้ามาได้ใหม่ทันที ก็แค่ต้องรับป้ายหใหม่ เริ่มเก็บแต้มใหม่เท่านั้น
พอได้ยินคำตอบของลูกชายจางอวิ๋นถิง สีหน้าจางตงหนานก็มืดลงทันที
ด้วยวิธีนี้ก็เหลือความเป็นไปได้ไม่กี่ประการ
หนึ่ง ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ่อไม่ได้อยู่ในคฤหาสน์เฉวียนโยวจริงๆ และเลือกจะไปใช้จานค่ายกลเคลื่อนย้ายเข้าสู่แดนสวรรค์ใต้โบราณจากจุดอื่น
แน่นอนว่ามันรู้สึกว่าความเป็นไปได้อีกอย่างนั้นสมควรมีความเป็นไปได้มากกว่า
นั่นคือก่อนที่มันกับจางจินอี้จะมาถึง ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อนั่น ก็ได้ไปซ่อนตัวนอกคฤหาสน์เฉวียนโยวแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจจับของสำนึกเทวะมัน
หรือไม่อีกฝ่ายก็ซ่อนตัวอยู่ในโลกใบเล็กของชายชราเบื้องหน้า!!
และถ้าเป็นประการหลัง พวกมันก็จนปัญญาจะทำอะไรได้
“ท่านทูต ดูเหมือนทั้งคู่จะไม่ได้อยู่ในคฤหาสน์เฉวียนโยวแล้วจริงๆ…”
จางตงหนานก็ได้แต่หันไปมองกล่าวกับจางจินอี้ด้วยรอยยิ้มแหยๆ
“ตาแก่รวมถึงเจ้าด้วย หากมีข่าวของสองคนนั่นให้รีบติดต่อหาข้าทันที…หากให้ข้ารู้ว่าพวกเจ้าพบพวกมันแล้ว แต่กล้าไม่รายงานข้า อย่าหวังว่าข้าจะปล่อยเจ้าไปง่ายๆ!”
จางจินอี้เหลือบมองไปยังชายชราอันเป็นจ้าววังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อย กับผู้นำคฤหาสน์เฉวียนโยว พลางกล่าวทำนองออกคำสั่งพร้อมโยนลูกแก้ววิญญาณไปให้ทั้งคู่คนละลูก
