“อย่างไรก็ตาม พลัง 2 ขุมที่มันใช้ออกภายหลังนั่น…ไม่ใชพลังจากกฏ แต่สมควรเป็นพลังบางอย่างของจิ้งจอกมายา”
กล่าวถึงจุดนี้ต้วนหลิงเทียนก็หันไปถามฮ่วนเอ๋อทันที “ฮ่วนเอ๋อ เมื่อครู่เจ้ามองออกใช่ไหม”
“อื้อ”
ฮ่วนเอ๋อพยักหน้า “พี่หลิงเทียน ตอนแรกเจ้านั่นมันเริ่มใช้วิชามายาที่คนเผ่าจิ้งจอกมายาใช้ได้ทั่วไปออกมาก่อน จากนั้นมันก็ใช้พลังสายเลือด ที่มีแต่ทายาทที่มีสายเลือดบริสุทธิ์มากพอเท่านั้น ถึงจะใช้ออกมาได้”
“อย่างไรก็ตาม ทักษะทั้ง 2 อย่างนั่นไม่มีผลอะไรกับข้าเลย”
ฮ่วนเอ๋อกล่าว “ข้าในฐานะจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายา ที่เป็นสายเลือดสูงสุดของเผ่าจิ้งจอกมายา เช่นนั้นต่อหน้าข้าทักษะแต่กำเนิดใดๆของเผ่าจิ้งจอกมายาล้วนไร้ผลกับข้า…”
พอฮ่วนเอ๋อกล่าวจบคำ พวกต้วนหลิงเทียนทั้ง 3 ก็ตะลึง
“มาตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าทำไมพวกมันถึงร้อนใจหมายกำจัดเจ้าให้พ้นทางนัก…เพราะหากเจ้าเติบโตขึ้นเมื่อไหร่ ก็ไม่ต่างอะไรจากหายนะสำหรับพวกมันเลย”
ต้วนหลิงเทียนถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง
“หากเป็นเช่นนั้น พวกเจ้าเอาชนะข้าที่ระงับพลังมาเหลือราชาอมตะ 10 ทิศได้เมื่อไหร่ ก็สมควรเอาชนะมันได้ไม่ยาก…”
ชายชรากล่าว
“ก็นะ แต่ต่อให้พวกเราจะสามารถเพิกเฉยทักษะของมันได้ก็จริง แต่ตอนนี้ให้พวกเราร่วมมือกันก็เอาชนะมันไม่ได้อยู่ดี”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มขื่นขม
