เฉินหลีพอได้ยินคำตอบของสหาย ก็อดไม่ได้ที่จะส่งข้อความตอบกลับไปด้วยความประหลาดใจ
“อืม ไม่เพียงแต่ลึกลับเท่านั้น พลังฝีมือของมันยังร้ายกาจมาก…กระทั่งศิษย์ที่แท้จริงของนิกายโพธิญาณอย่าง ทั่วขู่ ที่มีพลังป้องกันแข็งแกร่งที่สุดในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับสูง ยังถูกมันฆ่าตาย!”
ขณะพูดข้อความดังกล่าว สีหน้าแววตาของเหยียนหรูอวี้ก็เผยให้เห็นความหวาดกลัวไม่น้อย
“อะไร? ทั่วขู่? ศิษย์ที่แท้จริงของนิกายโพธิญาณคนนั้น ที่เข้าใจความลึกซึ้งของกฏแห่งดินถึงขั้นตอนเล็กน้อย จนได้ชื่อว่ามีพลังป้องกันสูงสุดในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับสูงนั่นน่ะนะ?”
เฉินหลีอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ส่งข้อความต่อว่า “ข้าได้ยินมาว่ากระทั่งถังผิงซาน ยามพบเจอกับทั่วขู่ หากทั่วขู่ต้องการจะหลบหนีด้วยการทุบทำลายป้ายหยก ถังผิงซานก็ไม่มีทางหยุดมันได้เลย”
“แล้วคนที่ชื่อจางจินอี้ผู้นี้มันมาจากไหนกันแน่?”
ถึงแม้เฉินหลีจะเคยได้ยินเรื่องทั่วขู่มาบ้าง แต่ก็ไม่ละเอียดเท่าเหยียนหรูอวี้ที่รู้จักทั่วขู่ดี
“ข้าไม่รู้ ที่รู้คือข้ายังมั่นใจว่าหากต้องปะทะแตกหักกันจริงๆ ข้าน่าจะจัดการมันได้…อย่างไรก็ตาม หากมันคิดจากไป ข้าเกรงว่าคงไม่อาจหยุดมันได้เช่นกัน”
เหยียนหรูอวี้กล่าว
“เจ้าพูดแบบนี้…ไม่ได้หมายความว่า พลังของจางจินอี้ผู้นั้นไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่าเจ้ามากเท่าไหร่ กระทั่งอาจจะทัดเทียมกับเจ้าหรือไร?”
เฉินหลีอดสูดลมหายใจเข้าลึกๆไม่ได้
