จางตงหนานแน่นอนว่าย่อมเศร้าโศกกับการตายของจางเจิ้งไห่ และอยากล้างแค้นให้จางเจิ้งไห่เป็นธรรมดา…อนิจจามันรู้ตัวดีว่ามันไม่อาจล้างแค้นให้จางเจิ้งไห่ได้
เว้นเสียแต่มันจะอยากตาย…
ฟืด! ฟืด! ฟืด! ฟืด! ฟืด!
…
ขณะเดียวกัน ด้านผู้อาวุโสขอเผ่าจิ้งจอกมายาหทั้งหลาย ก็เริ่มหวนกลับมาครองสติอีกครั้ง พากันสูดลมหายใจเข้าด้วยความหนาวเหน็บ!
และพอทุกคนมองไปยยยยังจางจินอี้อีกรอบ สายตายังทำราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ!!
“ท่านทูต…”
สุดท้ายจางตงหนานก็เป็นคนปริปากกล่าวคำออกมาคนแรก เพื่อสลายบรรยากาศอันน่าอึดอัด “ด้วยพลังฝีมือของท่าน สมควรไร้เทียมทานใต้ขอบเขตจอมราชันอมตะในเผ่าหลักแล้วใช่หรือไม่?”
“ไร้เทียมทานใต้จอมราชันอมตะในเผ่าหลัก?”
จางจินอี้เหลือบมองจางตงหนานด้วยสายตาค่อนแคะ กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ยเยาะ “กบก้นบ่อ! พลังฝีมือของข้านับประสาอะไรกับในเผ่าหลัก เอาแค่ในบรรดาราชาอมตะ 10 ทิศของตระกูลจาง ข้ายังเป็นแค่อันดับ 3 เท่านั้น!”
พอจางจินอี้กล่าวประโยคนี้ออกมา ผู้คนก็จมจ่อมอยู่ในความเงียบอีกครั้ง
ลูกตาจางตงหนานยังหดเล็กลงเร็วไว ใบหน้าฉายชัดถึงความตื่นตกใจที่ไม่อาจบรรยายให้เห็น
ราชาอมตะ 10 ทิศที่ร้ายกาจเยี่ยยจางจินอี้ ยังไม่ใช่ราชาอมตะ 10 ทิศที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลจางด้วยซ้ำงั้นหรือ?
เอาแค่ในตระกูลจาง ยังมีอีก 2 คนที่พลังฝีมือสูงกว่านี้?
นี่…
