ทว่าในขณะที่มันกำลังคิดว่าฮ่วนเอ๋อเป็นดั่งพลับสุกนั้น ดวงตาที่มันใช้มองฮ่วนเอ๋อก็หดเล็กลงทันใด
เพราะจวินวั่งเฉินพลันพบว่า ความว่างเปล่ารอบๆกายมัน อยู่ๆก็คล้ายถูกแช่แข็ง ราวกับห้วงมิติถูกผนึก!!
“ความลึกซึ้งกักกันของกฏมิติงั้นรึ? แล้วจะอย่างไร…ด้วยพลังของข้า กับอีแค่ทำลายกรงมิติของราชาอมตะ 6 ผสานมันจะไปยากอะไร!!”
เพียงห้วงคิด คลื่นกระบี่สีทองที่จวินวั่งเฉินตวัดฟันออกไป ก็ทอแสงจ้ามากกว่าเดิม มันจ่ายพลังไปหนุนเนืองหมายจะฟันผ่าห้วงมิติกักกันในคราวเดียว!
ครืนนน!!
อย่างไรก็ตามในขณะที่จวินวั่งเฉินเร่งเร้าพลังคลื่นกระบี่ มันก็พบว่าห้วงมิติโดยรอบคล้ายแฝงพลังเคี่ยวกรำทำลายเข้ามาทุกทิศทาง! เป็นพลังจากความลึกซึ้งบิดเบือนที่อยู่ๆก็ปรากฏขึ้น และคิดจะทำลายคลื่นกระบี่ของมัน!!
ทว่าสุดท้ายแล้วพลังจากความลึกซึ้งบิดเบือนก็ทำได้แค่บันทอนพลังทำลายในคลื่นกระบี่มันไปเสี้ยวหนึ่งเท่านั้น!
ปงงงง!!
เมื่อคลื่นกระบี่ปะทะเข้ากับห้วงมิติกักกัน เสียงพลังก็ระเบิดขึ้นดังงสนั่น ห้วงมิติเริ่มสั่นไหวสะท้าน หากทว่ามันสามารถต้านทานคลื่นกระบี่สีทองเอาไว้ได้ ไม่ถูกทะลวงฝ่าออกไป!
“เป็นไปได้ยังไง!?”
ลูกตาจวินวั่งเฉินหยีลงแทบปิด สีหน้ายังเปลี่ยนไปใหญ่หลวง ‘อาศัยแค่พลังจากราชาอมตะ 6 ผสาน ความลึกซึ้งกักกันนั่น ย่อมไม่มีทางหยุดยั้งคลื่นกระบี่ของข้าได้…’
‘เว้นเสียแต่…’
