“นักฆ่าองค์กรกะโหลกเลือด? 3 คน?”
ได้ยินคำถามชวนคิดของผู้นำคฤหาสน์เฉวียนโยว หัวหน้าเผ่าจิ้งจอกมายาก็ขมวดคิ้วเป็นปม “ผู้นำจง ไฉนท่านถึงปล่อยให้มือสังหารของกะโหลกเลือดมาป้วนเปี้ยนนอกคฤหาสน์ได้เล่า?”
“นั่นเพราะพวกมันยังไม่ได้ทำอะไร พวกเราก็ไม่สะดวกที่จักลงมือตามอำเภอใจ…สุดท้ายองค์กรมือสังหารกะโหลกเลือดนั่น ในฐานะ 1 ใน 3 องค์กรมือสังหารชั้นนำของแดนสวรรค์ใต้ ก็มีความเป็นมาไม่ธรรมดาเช่นกัน”
ผู้นำคฤหาสน์เฉวียนโยวกล่าว
“พวกมัน…คงไม่ได้มาเพราะคิดเล่นงานต้วนหลิงเทียนของคฤหาสน์เฉวียนโยวท่านกระมัง?”
หัวหน้าเผ่าจิ้งจอกมายาเอ่ยคาด “ต้วนหลิงเทียนของคฤหาสน์เฉวียโยวท่าน กระทั่งข้าที่ไม่ค่อยออกนอกเผ่าไปไหน ยังประหนึ่งฟ้าร้องในหู เห็นว่าอายุไม่ถึงร้อยปี ไม่เพียงบรรลุถึงขุนนางอมตะ 10 ทิศ แต่ยังเข้าใจความลึกซึ้งผ่ามิติถึงขั้นตอนเล็กน้อยแล้ว?”
“อาวุโสจาง ท่านนับว่ารู้จักต้วนหลิงเทียนของคฤหาสน์เฉวียนโยวพวกเราดีจริงๆ อย่างไรก็ตามข่าวสารท่านล้าสมัยไปอยู่บ้าง เพราะตอนนี้ต้วนหลิงเทียนมิได้เป็นขุนนางอมตะ 10 ทิศอีกต่อไป แต่บรรลุถึงราชาอมตะเรียบร้อย”
ผู้นำคฤหาสน์ยิ้มกล่าว
“ทะลวงด่านแล้วรึ?”
