จากนั้นด้วยมีคนที่ผู้นำคฤหาสน์เฉวียนโยวส่งมารับ ไม่นานต้วนหลิงเทียนก็มาถึงโถงรับรองที่ผู้นำคฤหาสน์เฉวียนโยวใช้ต้อนรับหัวหน้าเผ่าจิ้งจอกมายา
“ผู้นำ”
หลังต้วนหลิงเทียนทักทายผู้นำคฤหาสน์เฉวียนโยวแล้วเสร็จ เขาก็เหลือบไปมองอีก 3 คนที่อยู่ในห้องรับรองทันที
ใน 3 คนนั่น มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่นั่งอยู่ ก็คือชายหนุ่มที่เส้นผมขนคิ้วเป็นสีขาวโพลน
ชายชรา 2 คนยืนประกบอยู่ด้านหลังมันแน่นิ่ง ราวกับผู้คุ้มกันมากระเบียบ
“ต้วนหลิงเทียน นี่คือหัวหน้าเผ่าจิ้งจอกมายา อาวุโสจาง…อาวุโสจางได้ยินเรื่องเจ้ามานานแล้ว ที่มาเยือนคฤหาสน์เฉวียนโยวเราคราวนี้ ส่วนหนึ่งเพราะอยากพบเจอเจ้า”
ผู้นำคฤหาสน์เฉวียนโยวกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“หัวหน้าเผ่าจาง”
ต้วนหลิงเทียนก็หันไปกล่าวคำทักทายอีกฝ่ายทันที
ขณะเดียวกันในหูเขาก็ได้ยินเสียงผ่านพลังของผู้นำคฤหาสน์เฉวียนโยว “ต้วนหลิงเทียน เจ้านี่มันเป็นจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์โดยแท้…ในเมื่อ จางตงหนาน ผู้นี้เจาะจงพบเจ้า เช่นนั้นก็ไม่ใช่ว่าไม่มีเหตุผลแน่ เจ้าคุยกับมันก็ระวังด้วย”
“ต้วนหลิงเทียน ข้าได้ยินชื่อเสียงของเจ้ามานานแล้ว…ได้พบเจ้าวันนี้นับว่าสมคำร่ำลือจริงๆ เจ้านับเป็นสุดยอดอัจฉริยะดั่งมังกรในหมู่มนุษย์โดยแท้”
จางตงหนานมองต้วนหลิงเทียน กล่าวพลางถอนหายใจ
