สีหน้าชายชราแลดูเคร่งขรึมจริงจังขึ้นมาทันใด มองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนว่า “แต่ที่ข้าทำได้คือให้สัญญากับเจ้า…ว่าหากเจ้าเลือกจะอยู่ในคฤหาสน์เฉวียนโยวต่อ เจ้าจักได้รับทรัพยากรมากกว่าตอนที่เจ้าอยู่ในตระกูลซู!”
“แน่นอนว่าหากถึงเวลาที่เหมาะสม ข้าก็ไม่คิดจะรั้งเจ้าให้อยู่ในคฤหาสน์เฉวียนโยวตลอด และข้าจะเป็นคนไปส่งเจ้าถึงตระกูลซูด้วยตัวเอง”
“ด้วยพลังฝีมือของเจ้ายามนั้น ต่อให้เป็นตระกูลซู เจ้าก็สมควรได้รับการปฏิบัติดูแลอย่างดีที่สุด!”
หลังจากกล่าวถึงจุดนี้ ชายชราก็เอ่ยเสริมว่า “แน่นอนว่า กว่าจะถึงตอนนั้น เจ้าต้องเชื่อคำพูดของข้าเสียก่อน”