เมื่อเล็งเห็นถึงจิตสังหารในแววตากงซุนอู๋จี๋ ลูกตาต้วนหลิงเทียนหรี่ลงเล็กน้อยค่อยทอประกายเยียบเย็นเรืองขึ้นวาบหนึ่ง
ตั้งแต่วินาทีที่กงซุนอู๋จี๋ตั้งใจจะฆ่าเขา เช่นนั้นเขาก็ไม่คิดยั้งมือไว้ไมตรี และไม่มีวันปล่อยให้มันรอดกลับไปทั้งมีชีวิตได้แน่นอน!
“10 ลมหายใจ…ฆ่าเจ้า ข้าอาศัยแค่ 10 ลมหายใจก็เกินพอ!”
กงซุนอู๋จี๋เอ่ยออกเสียงเย็น
และพอกล่าวจบคำ ชุดคลุมสีดำบนร่างกงซุนอู๋จี๋ก็เริ่มกระพือสะบัด จากนั้นก็เริ่มปรากฏสายลมสีครามรุนแรงพัดวนไปทั่วร่าง
เห็นได้ชัดว่ากงซุนอู๋จี๋เข้าใจกฏแห่งลม!
ฟุ่บบบ!!
แทบจะเป็นวินาทีเดียวกันกับที่ทั่วร่างกงซุนอู๋จี๋ปะทุสายลม สองตาแหลมคมมันก็มองเพ่งต้วนหลิงเทียนเขม็ง จากนั้นร่างพลันไหววูบคราหนึ่ง จากนั้นก็พร่าเลือนไปดั่งเงา ห้อเหยียดเสียดลมเข่นฆ่าไปทางต้วนหลิงเทียนฉับไว!
ฟุ่ฟ! ฟุ่ฟ! ฟุ่ฟ! ฟุ่ฟ! ฟุ่ฟ!
…
ขณะที่ร่างกงซุนอู๋จี๋พุ่งทานข้ามฟ้า ก็ปรากฏภาพติดตามากมายวูบวาบไปทางต้วนหลิงเทียน จากนั้นมวลอากาศก็ควบผนึกเป็นคมมีดสายลมมีสภาพเหินตามร่างมัน! ติดตามไปเข่นฆ่าต้วนหลิงเทียน!!
ความเร็วในการเคลื่อนไหวของมันนับว่ารวดเร็วยิ่งนัก หลายคนที่มุงชมอยู่มองไม่เห็นมันด้วยซ้ำ!
“เร็วยิ่ง!!”
“กงซุนอู๋จี๋ผู้นี้สมควรเข้าใจความลึกซึ้งที่หนุนเสริมความเร็วเป็นหลักของกฏแห่งลมครบทุกประการแล้วเป็นแน่! หาไม่แล้วไฉนมันถึงได้ว่องไวปานนี้!”
