เห็นได้ชัดว่ามันเห็นเรื่องราวการรุกไล่เบื้องหน้าอย่างละเอียด
อันที่จริงก็มีหลายคนสังเกตเห็นเรื่องนี้
“ตอนนี้ผ่านไป 2 ลมหายใจแล้ว…ข้าอยากรู้นักว่าเจ้าจักหนีการโจมตีครั้งต่อไปของข้าได้ยังไง!!”
เสีงเย้ยเยาะของกงซุนอู๋จี๋ดังก้องไปทั่วฟ้า พาลให้เหล่าศิษย์คฤหาสน์ปี้ชิงในค่ายบังเกิดความตื่นเต้นยกใหญ่
“ศิษย์พี่กงซุน ฆ่ามันเสีย!!”
“ศิษย์พี่กงซุน ฆ่าต้วนหลิงเทียนนั่นให้ตาย!!”
“ศิษย์พี่กงซุน ไหนเลยต้องให้เวลามัน 10 ลมหายใจด้วย? 3 ลมหายใจก็มากพอฆ่ามันได้แล้ว!!”
…
เหล่าศิษย์คฤหาสน์ปี้ชิง นับว่าเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจในตัวกงซุนอู๋จี๋นัก!
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
…
ภาพติดตาดั่งร่างแยกเงากลางอากาศปรากฏขึ้นไม่หยุด เห็นเป็นฉากกงซุนอู๋จี๋จู่โจมใส่ความว่างเปล่าและวูบเปลี่ยนทิศทางไปฉับไว เพราะต้วนหลิงเทียนวูบร่างหลบหนีห่างไป 100 หมี่ได้ทุกครา!
ดูเหมือนหากยังลงมือไม่สำเร็จ ก็ไม่มีทางปล่อยไป!
หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนวูบร่างหลบมาได้หลายครั้ง ในที่สุดครั้งนี้ทุกคนก็คิดว่าต้วนหลิงเทียนต้องถูกกงซุนอู๋จี๋ไล่ทันแน่!
กระทั่งตัวกงซุนอู๋จี๋เองยังเชื่อแบบนั้น
อย่างไรก็ตามเมื่อร่างกงซุนอู๋จี๋ห่างจากร่างต้วนหลิงเทียนอีกแค่เล็กน้อย อยู่ดีๆร่างต้วนหลิงเทียนพลันวูบหายไปอีกครั้ง!!
“เป็นไปไม่ได้!!”
เห็นฉากดังกล่าว ร่างกงซุนอู๋จี๋ถึงกับชะงักหยุดลงกลางหาว สีหน้าท่าทีของมันยังแปรเปลี่ยนไปใหญ่หลวง