“ต้วนหลิงเทียนนั่น แค่มันได้อันดับ 1 เข้าหน่อยก็ลำพองตัวแล้วหรือ? หากไม่ใช่เพราะได้หว่านชิงชิงของคฤหาสน์อู่จ้านช่วยเหลือ เจ้านั่นมันคิดหรือว่าจะมีปัญญาจัดการซีเหมินฮ่าวซวนได้?”
“หากครั้งนี้มันมาพร้อมหว่านชิงชิง ก็คงพอจะประมือกับศิษย์พี่กงซุนได้อยู่…แต่อาศัยมันเพียงคนเดียว ศิษย์พี่กงซุนคิดเอาชนะหรือฆ่ามันย่อมไม่ใช่ปัญหา!!”
…
เหล่าศิษย์คฤหาสน์ปี้ชิที่ถูกต้วนหลิงเทียนมาดักหน้าค่าย แต่ทำอะไรไม่ได้ก็รู้สึกอัดอัดคับข้องใจนัก ได้แต่พูดระบายออกมาอย่างไม่สบอารมณ์
ขณะเดียวกันในค่ายของคฤหาสน์ปี้ชิงก็ปรากฏเหล่าศิษย์มารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ ล้วนเป็นศิษย์คฤหาสน์ปี้ชิงที่เข้ามาชมดูเรื่องราวเป็นพิเศษ!
ในบรรดาผู้ที่เข้ามาชมดูเรื่องราว มีแม้กระทั่งผู้ที่ยังอยู่ในขอบเขตยอดเซียนอมตะ
เป็นธรรมดาว่าเมื่อผู้คนเข้ามาในค่ายถึงระดับหนึ่ง จำนวนก็หยุดเพิ่มขึ้นอีก
เห็นได้ชัดว่าด้านนอกจำกัดการเข้ามาเรียบร้อยแล้ว
“เจ้านั่นน่ะเหรอ ต้วนหลิงเทียนของคฤหาสน์เฉวียนโยว”
“ให้ตายเถอะ มันยังมีอายุไม่ถึงร้อยปีจริงๆ! ข้าหลงคิดว่าเป็นแค่ข่าวลือเหลวไหลเสียอีก…แต่มันกลับเป็นอัจฉริยะอันน่ากลัวตัวจริง! ทว่าพลังของมันตอนนี้ยังไม่มีทางเทียบศิษย์พี่กงซุนได้แน่!!”
“ฮึ! เทียบเทิบอันใด ข้าว่าพอศิษย์พี่กงซุนมาถึง น่ากลัวมันจะรีบแจ้นหนีไม่ทัน!!”
