จนเมื่อได้รับทราบว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง กว่าต้วนหลิงเทียนจะได้ผลเทพสังเวยสวรรค์มา หวงเจียหลงก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าด้วยความหนาวเหน็บ เม็ดเหงื่อยังผุดซึมขึ้นเต็มหน้าผากแผ่นหลัง อดไม่ได้ที่จะหวาดเสียวแทนอีกฝ่ายจริงๆ
“ให้ตายเถอะ หากไม่ใช่เพราะเจ้ากับหลิงเจวี๋ยอวิ๋นมีไพ่ตาย ข้าเกรงว่าพวกเจ้าเองก็คงยากจะรอดพ้นเงื้อมมือเจ้านั่น กลายเป็นเครื่องสังเวยให้ต้นไม้เทพสังเววยสวรรค์ไปแล้ว!”
ถึงแม้หวงเจียหลงจะรู้ดีว่าเรื่องราวมันผ่านไปแล้ว และต้วนหลิงเทียนไม่เป็นอะไร มันก็ยังอดไม่ได้ที่จะหวาดกลัวอยู่ดี
อีกทั้งมีเรื่องหนึ่งไม่พูดไม่ได้
ในช่วง 2 วันที่ผ่านมา ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะไม่ได้ตั้งใจฝึกฝน และหลับไปแค่ครึ่งคืนเท่านั้น ทว่าเขากลับเข้าใจความลึกซึ้งของกฏมิติประการหนึ่งได้สำเร็จ!
และทั้งหมดต้องยกความดีความชอบให้ผลึกสำนึกผู้แข็งแกร่งที่สุด
“เดิมทีเจ้าก็เข้าใจความลึกซึ้งส่งผ่านได้บางส่วนแล้ว…ด้วยมีความช่วยเหลือจากผลึกสำนึกผู้แข็งแกร่งที่สุด ก็เป็นธรรมดาที่เจ้าจะเข้าใจมันในความฝัน”
และนั่นก็คือวาจาที่เพลิงเทพโกลาหลกล่าว อีกฝ่ายไม่ได้แปลกใจอะไรที่ต้วนหลิงเทียนเข้าใจความลึกซึ้งส่งผ่านได้ในชั่วข้ามคืน
ผลึกสำนึกผู้แข็งแกร่งที่สุดในมือต้วนหลิงเทียน เกิดจากการตกผลึกองค์ความรู้และความเข้าใจในกฏมิติของผู้แข็งแกร่งที่สุดคนหนึ่ง
