นับเป็นครั้งแรกเลยที่หว่านชิงชิงเห็นต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มแบบนี้ นางจึงอื้ออึงไปพักหนึ่ง จนต้วนหลิงเทียนหุบยิ้ม นางค่อยได้สติกลับคืน
จังหวะนี้กกระทั่งหว่านชิงชิงเองก็ไม่ทันรู้ตัวเลยว่าพวงแก้มที่มักเต็มไปด้วยความเย็นชาของนาง ก็มีวันขึ้นสีแดงระเรื่อเหมือนกัน
“ยินดีกับเจ้าด้วย”
หลังได้รับทราบคะแนนของต้วนหลิงเทียน หว่านชิงชิงก็กล่าวคำแสดงความยินดีออกไปทันที “ด้วยคะแนนสะสมของเจ้า อันดับในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางของเจ้าเดือนนี้ ต้องเป็นที่ 1 อย่างไม่ต้องสงสัยเลย…”
“ที่สำคัญ…เท่าที่ข้ารู้มา มันเป็นเวลากว่า 12 ปีแล้ว ที่ไม่มีใครทำคะแนนสะสมในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางได้เกิน 1,000 แต้ม”
ในสายตาของหว่านชงชิง ด้วยคะแนนดังกล่าว ต้วนหลิงเทียนต้องได้ที่ 1 แน่นอน
“ตอนนี้ข้าว่าคนของคฤหาสน์อมตะทั้งหลายที่อยู่ด้านนอกต้องตกตะลึงกันยกใหญ่…เพราะคงไม่มีใครคิดว่าเจ้าจะสามารถจัดการซีเหมินฮ่าวซวนได้”
หว่านชิงชิงคลี่ยิ้มสนุกกสนาน “ยิ่งคฤหาสน์หงเอี้ย ข้าว่าพวกมันต้องตกใจจนตาตั้งแน่…เกรงว่าต่อให้หลับพวกมันยังไม่อาจฝันถึง ว่าซีเหมินฮ่าวซวนที่ไร้คูต่อกรมานานนับสิบปีในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง วันนี้จะถูกเจ้ากำจัด”
และเป็นอย่างที่หว่านชิงชิงคิดไว้ไม่มีผิด
