นอกจากนั้นด้วยความสำเร็จของต้วนหลิงเทียนในปัจจุบัน ต่อให้หลังจากนี้จะมอบคะแนนสะสมให้นางทั้งหมด แต่ตามสถิติแล้ว ก็สมควรจบเดือนด้วยการติด 10 อันดับแรกได้อยู่ ซึ่งสิ่งนี้ก็เรียกว่าเป็นดั่งเป้าหมายที่ทำให้พวกมันพึงพอใจมากๆแล้ว
“เจ้าหนูนั่น…ไปหลงเสน่ห์หว่านชิงชิงของคฤหาสน์อู่จ้านงั้นเรอะ!?”
หลังจากที่ 1 ใน 10 ผู้ตรวจการคฤหาสน์เฉวียนโยว ฉีเทียนหมิง ได้รับทราบข่าวนี้ มันก็รู้สึกจุกแน่นในอก ยังบังเกิดอาการอยากทุบตีทำร้ายผู้คนขึ้นมาตงิดๆ เร่งสะบัดมือควักยันต์อมตะสื่อสารทางวิญญาณออกมากองหนึ่ง ก่อนจะบดขยี้ทิ้งระรัว
“เจ้าหนู! เจ้าได้ลืมเลือนไปเชียว! ว่าท่านจ้าววังงผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยมอบบททดสอบอันใดให้เจ้า!!”
“นอกจากนั้นหว่านชิงงชิงแห่งคฤหาสน์อู่จ้านนั่น นางมิใช่ผู้คนด้วยซ้ำ! นางเป็นดอกไม้! ดอกไม้ที่มิรู้ก่อเกิดสำนึกสติมากี่แสนกี่ล้านปีกว่าจักจำแลงกายเป็นผู้คน! อีกทั้งเจ้าสมควรรู้ดี ว่าต่างเผ่าพันธุ์ ต่างจิตใจ! ใช่รสนิยมนางจักเหมือนผู้คนเสียเมื่อไหร่? เจ้าสมควรรักษาระยะห่างกับนางให้มากเข้าไว้ ต่อไปจักได้ไม่โดนนางขาย!!”
“หลังจากนี้เจอผู้ใด ก็เก็บแต้มไปเองเสีย อย่าได้ปรนเปรอให้นางอย่างโง่งม!!”
ฯลฯ
…
ฉีเทียนหมิงเร่งบดขยี้ยันต์อมตะสื่อสารทาวิญญาณและส่งข้อความไประรัว และทุกข้อความล้วนพยายามปลุกสติต้วนหลิงเทียน ไม่ให้หลงมัวเมาไปกับรูปโฉมของหว่านชิงชิง
ภายในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง
