“เป็นไปไม่ได้หรอก! หรือเจ้าลืมไปแล้วว่ามันยังอายุไม่ถึงร้อยปี หากพลังฝีมือตอนนนี้ยังมิใช่พลังฝีมือที่แท้จริง เช่นนั้นมันยังเป็นผู้คนจริงๆหรือ?”
“ไม่รู้ล่ะ ฟังจากที่ต้วนหลิงเทียนพูด ดูเหมือนจะมีความมั่นใจล้นปรี่…ช่างทำให้ข้าตั้งหน้าตั้งตารอดูชมเสียจริง!!”
“เว้นเสียแต่ต้วนหลิงเทียนจะพบเจอค่ายคฤหาสน์อมตะอื่นๆเหมือนที่พบเจอค่ายคฤหาสน์หั่วหลี…หาไม่แล้วเกรงว่าเรื่องจะได้อันดับ 1 คงยากเย็นยิ่ง!”
…
ถึงแม้วาจาที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวทิ้งท้ายไว้ก่อนถูกส่งตัวไปเมื่อครู่จะเปี่ยมล้นไปด้วความมั่นใจ
ทว่ามีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ที่เชื่อว่าเขาจะทำได้
บางคนยังคิดว่า…
ต้วนหลิงเทียนไม่พ้นคิดว่าตัวเองจะสามารถหาค่ายคฤหาสน์อมตะแห่งอื่นพบเจอ เหมือนที่หาค่ายคฤหาสน์อู่จ้านและค่ายคฤหาสน์หั่วหลีพบได้ในเวลาอันสั้น เลยเก็บคะแนนสะสมได้ง่ายๆ
อย่างไรก็ตาม ทุกคนไม่คิดว่าต้วนหลิงเทียนจะโชคดีเหมือนตอนพบเจอค่ายคฤหาสน์หั่วหลีอีกต่อไป…
เพราะคราวนี้ที่ต้วนหลิงเทียนได้รับคะแนนสะสมมากมายจากค่ายคฤหาสน์หั่วหลี ทั้งหมดเป็นเพราะคฤหาสน์หั่วหลียังไม่ล่วงรู้ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของต้วนหลิงเทียน!
