หว่านชิงชิงกล่าวว
เหตุผลที่ไฉนหว่านชิงชิงเลือกที่จะถามออกมาก่อนเพราะนางรู้ที่ตั้งค่ายนางกับค่ายคฤหาสน์หั่วหลีอยู่แล้ว พอรู้ทิศทางที่ตั้งคฤหาสน์เฉวียนโยวนางก็สามารถตัดสินใจได้ทันที และค่ายคฤหาสน์หั่วหลีก็อยู่ระหว่างคฤหาสน์อู่จ้านกับคฤหาสน์เฉวียนโยวพอดี
หากนางคิดมุ่งหน้าไปตามทิศทางที่ต้วนหลิงเทียนชี้ นางที่มาจากค่ายคฤหาสน์อู่จ้าน ก็ต้องผ่านค่ายคฤหาสน์หั่วหลีก่อน
เช่นนั้นนัดพบกันที่ค่ายคฤหาสน์หั่วหลีก็ประหยัดเวลาได้มากที่สุด
“ดี!”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า ค่อยกล่าวกับหว่านชิงชิงต่อ “เอาล่ะ ตอนนี้เจ้ารีบกลับค่ายแล้วออกไปรอด้านนอกเถอะ…หลังข้าเสร็จธุระแล้วจะติดต่อไป…หากตอนนั้นเจ้าติดธุระเช่นกันก็ติดต่อมาบอกข้าด้วย”
หลังกล่าวจบ ต้วนหลิงเทียนก็สะบัดมือส่งลูกแก้ววิญญาณของเขาไปให้หว่านชิงชิง
และไม่ทันที่หว่านชิงชิงจะได้รับลูกแก้ววิญญาณหรือตอบสนองสิ่งใด ร่างต้วนหลิงเทียนก็วูบหายไปโผล่ห่างออกไป 100 หมี่ จากนั้นก็คนก็วูบห่างออกไปเป็น 200 หมี่…
วูบ! วูบ! วูบ! วูบ! วูบ!
…
จากนั้นร่างต้วนหลิงเทียนก็วูบไปอีกหลายสิบครั้ง จนในที่สุดก็หายลับไปจากสายตาของหว่านชิงชิง ลูกแก้ววิญญาณที่ต้วนหลิงเทียนส่งมาเมื่อครู่ ก็พึ่งจะลอยมาถึงเบื้องหน้านาง…
หว่านชิงชิงรับลูกแก้ววิญญาณของต้วนหลิงเทียนมาเก็บไว้ จากนั้นก็เร่งรุดเดินทางกลับค่ายคฤหาสน์อู่จ้าน
ซู่ม!
