เหิงเฟิงดันถูกผู้อื่นกำจัดก่อนจะได้ 100 คะแนน ดังนั้นนางจึงไม่ได้รับคะแนนใดๆแม้แต่แต้มเดียวจากการร่วมมือกับเหิงเฟิง!
เรื่องนี้พอย้อนนึกดูแล้ว ก็ทำให้นางรู้สึกปวดใจไม่น้อย
“หากข้าเดาไม่ผิด…ตอนมันยื่นข้อเสนอนี้มา ไม่พ้นในใจเจ้าต้องบังเกิดความยินดีเพราะนึกว่าตัวเองกำลังได้กำไรครั้งใหญ่แล้วสินะ?”
ต้วนหลิงเทียนหยีตามองหว่านชิงชิงเขม็ง ค่อยเอ่ยคาดเดาออกมา
“ใช่”
หว่านชิงชิงก็ได้แต่คลี่ยิ้มฝืนๆ
จากนั้นต้วนหลิงเทียนที่เดินทางไปพร้อมกับหว่านชิงชิงก็ต่างคนต่างเงียบและไม่ได้คุยอะไรกันเลยจนกระทั่งผ่านไปอีก 2 เค่อ
เพราะหลังผ่านไป 2 เค่อ ต้วนหลิงเทียนก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงหันไปมองถามหว่านชิงชิงด้วยสายตาวาดหวัง “เท่าที่ข้ารู้มาในคฤหาสน์อู่จ้านของเจ้าก็มีคนที่ร้ายกาจไม่น้อยคนหนึ่ง…หากข้าจำไม่ผิดเหมือนเดือนที่แล้วมันยังได้อันดับที่ 5 ด้วยใช่ไหม?”
“เจ้ากำลังพูดถึง หวังไท่ ใช่ไหม?”
หว่านชิงชิงย้อนถาม
“ไม่ผิด หวังไท่คนนั้นล่ะ…”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า เพราะคนที่เขากำลังพูดถึงอยู่ก็คือหวังไท่ ศิษย์คฤหาสน์อู่จ้าน
“หวังไท่เป็นศิษย์คฤหาสน์อู่จ้านเรา พลังฝีมือที่แท้จริงไม่มีผู้ใดล่วงรู้…ก่อนหน้านี้ก็มีพลังมากพอจะรั้งอยู่ใน 10 อันดับแรกแล้ว และตลอดระยะเวลาหลาย 10 ปีที่ผ่านมา หวังไท่ก็ไม่เคยหลุดออกจาก 6 อันดับแรกเลย”
หว่านชิงชิงกล่าว
