เดือนนี้หลิวจี๋ไม่ได้รีบร้อนเข้าสู่แดนสวรรค์ใต้โบราณแต่อย่างใด มันรอให้ต้วนหลิงเทียนของคฤหาสน์เฉวียนโยวปรากฏตัวขึ้นก่อน
เดือนที่แล้วมันรู้สึกอับอายขายหน้าไม่น้อย ที่ถูกต้วนหลิงเทียนส่งออกมาเพราะความประมาท!
เดือนนี้มันจะเข้าไปล้างความอัปยศนั่น!
เป็นธรรมดาว่าหลิวจี๋ยังรู้ดีแก่ใจถึงเรื่องหนึ่ง…
ว่าต่อหัมันรู้ว่าต้วนหลิงเทียนเข้าแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางแล้ว แต่มันที่ตามเข้าไปก็ไม่ใช่ว่าจะได้พบเจออีกฝ่ายแน่ๆ
อย่างไรก็ตามพอมันเห็นต้วนหลิงเทียนเข้ามาแล้ว ก็ทำให้มันวางใจได้เรื่องหนึ่ง ว่าอย่างน้อยๆก็มีโอกาสเจออีกฝ่าย ดีกว่าเข้าไปรอโดยที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเข้าไปแล้วหรือยัง…
ในเวลาเดียวกัน
ภายในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง หว่านชิงชิงที่ได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน ก็ไม่ได้รีบร้อนตอบคำ แต่เลือกจะย้อนถามออกไปแทน “หากพวกเราร่วมมือกัน แล้วเจ้าจะแบ่งคะแนนกับข้าอย่างไร?”
ได้ยินคำถามดังกล่าวของหว่านชิงชิง ต้วนหลิงเทียนก็นิ่งคิดไปเล็กน้อยค่อยกล่าวออกมาว่า
“ข้าไม่คิดเอาเปรียบเจ้าแน่นอน…ก่อนอื่นเลย หากพวกเราเจอศัตรูที่พวกเราต่างก็เอาชนะได้ด้วยตัวคนเดียว เช่นนั้นพวกเราจะผลัดกันรับคะแนนของพวกมัน คนแรกคะแนนเป็นของข้า ส่วนคนต่อไปคะแนนก็เป็นของเจ้า…สลับกันไปแบบนี้เรื่อยๆ”
“ต่อมา หากเจ้าเจอศัตรูที่สู้ไม่ได้แต่ข้าจัดการได้อย่างเหิงเฟิง คะแนนก็จะเป็นของข้า…”
