เสียงชราของเพลิงเทพโกลาหลดังขึ้นก่อนใคร “หากนางใช้พลังของพฤกษาเทพครองสวรรค์จริง พวกเราคงบอกเจ้าแต่แรกแล้ว…”
“ไม่ใช่หรือ?”
สองตาที่จับจ้องไปยังร่างสตรีชุดเขียวของต้วนหลิงเทียน ทอประกายเรืองขึ้นวูบหนึ่ง ‘ดูเหมือนนั่นจะเป็นความสามารถแต่กำเนิดของนางงั้นสินะ…คล้ายๆกับพลังสายเลือดของหลิงเจวี๋ยอวิ๋น’
ต้วนหลิงเทียนก็จำได้ ว่าพลังสายเลือดของหลิงเจวี๋ยอวิ๋นนั้นไม่ถือว่าเป็นพลังภายนอก และพลังดังกล่าวยังช่วยเพิ่มพลังความแข็งแกร่งให้หลิงเจวี๋ยอวิ๋นได้มากทีเดียว
“ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าที่แท้มันจักรวดเร็วถึงเพียงนี้…”
เหิงเฟิงที่ถูกหว่านชิงชิงหอบหิ้วหลบหนี ไม่ยากที่จะสังเกตเห็นว่า…ระยะห่างระหว่างพวกมันกับต้วนหลิงเทียนได้หดกระชั้นเข้ามาทุกกขณะ! และเท่าที่ดูเกรงว่าคงยื้อไว้ไม่เกิน 2 เค่อก็น่าจะถูกอีกฝ่ายไล่ตามได้ทันแล้ว!!
“ศิษย์น้องชิงชิง เจ้าปล่อยข้าแล้วหนีไปเถอะ…ตราบใดที่ครั้งก่อนมันไม่ซุกซ่อนพลังฝีมือเอาไว้ ความเร็วสูงสุดของมันไม่มีทางไล่เจ้าได้ทันแน่นอน”
“และต่อให้มันยังซุกซ่อนพลังเอาไว้ แต่หากซุกซ่อนไม่มากพอ มันก็สมควรไล่เจ้าไม่ทันเช่นกัน”
เหิงเฟิงย่อมอ่านสถานการณ์ออกได้ไม่ยาก ว่าหากยังเลือกหลบหนีต่อไปแบบนี้ ไม่วายทั้งมันกับหว่านชิงชิงต้องถูกอีกฝ่ายจับได้แน่ และหากต้วนหลิงเทียนสามารถไล่หว่านชิงชิงได้ทัน จนใช้พลังมิติกักขังหว่านชิงชิงเอาไว้ได้ล่ะก็…นางจะไม่มีทางหนีรอดได้เลย!!
