เขายังไม่ได้อยู่ด้านในครบ 10 วันก็จริง แต่มันครบกำหนดเวลาแข่งขันในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางของเดือนนั้นแล้ว ป้ายจึงทำลายตัวเองและส่งเขาออกมา โดยที่คะแนนเขาก็ยังอยู่
ทั้งหมดเพราะคะแนนสะสมและอันดับจะทำการสรุปผลทุกสิ้นเดือน และพอถึงต้นเดือนมันก็จะล้างใหม่ เช่นนั้นไม่ว่าจะอยู่ด้านในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางก็ดีไม่อยู่ก็ดี ป้ายหยกจะทำการทำลายตัวเองทั้งสิ้น เพียงแค่หากไม่ได้อยู่ในแดนสวรรค์ใต้โบราณ ก็จะไม่ถูกอาคมส่งตัวไปยังจุดเคลื่อนย้าย
“อันดับ 1!?”
ผู้อาวุโสคฤหาสน์เฉวียนโยวหลังโต๊ะบริการที่ส่งป้ายหยกสะสมคะแนนให้ต้วนหลิงเทียน พอได้ยินคำตอบดังกล่าว ลูกตาของมันก็หดเล็กลงโดนพลัน
คนที่อยู่ใกล้ๆ และได้ยินบทสนทนาดังกล่าว ก็อดไม่ได้ที่จะอึ้งไปสักพักเพราะคำตอบของต้วนหลิงเทียน
จนเมื่อต้วนหลิงเทียนได้ผละออกจากโต๊ะบริการ เดินไปใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายจนร่างวูบหายเข้าแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางไปแล้ว พวกมันถึงจะทยอยกันฟื้นคืนสติ…
“ต้วนหลิงเทียนผู้นี้ ช่างกล่าวคำโตนัก…กล้าพูดมาได้ว่าหากไม่โชคร้าย เรื่องอันดับที่ 1 ก็ไม่น่าจะยาก!”
“มันเสียสติไปแล้วหรือไร? ถึงแม้ในแง่อัจฉริยะภาพของมันให้พูดว่าฝืนฟ้าและยากจะหาใครในแดนสวรรค์ใต้เทียบเทียใ ก็คงไม่มีใครคิดจะเถียง แต่ไม่ต้องกล่าวถึงขุนนางอมตะ 10 ทิศระดับแนวหน้าในแดนสวรรค์ใต้โบราณไม่กี่คนนั่นเลย พวกมันคิดว่าผู้อื่นเป็นตะเกียงขาดน้ำมันหรือไร?”
