“ในอดีตเหิงเฟิงผู้นี้ ต่อให้เป็นคนของคฤหาสน์อู่จ้านเอง ก็คงไม่มีใครอยากร่วมมือกับมันมากนัก…แต่พอมันเข้าใจความลึกซึ้งประการที่ 7 ของกฏแห่งดิน หลายคนในคฤหาสน์อู่จ้านคงเริ่มตระหนักถึงความสำคัญของมัน และเลือกที่จะให้ความร่วมมือกับมัน”
“แค่ไม่ทราบ ว่าใครในคฤหาสน์อู่จ้านที่เลือกจะร่วมมือกับมัน…หากคนที่ร่วมมือกับมันเป็น หว่านชิงชิง ไม่แน่ว่าพวกมันอาจจะมีใครติด 10 อันดับแรกได้!”
…
หว่านชิงชิงนั้น ผลงานในแดนสวรรค์ใต้โบราณของนางเมื่อเดือนที่แล้วก็คืออันดับที่ 17
ที่สำคัญที่สุด……
นางเป็นผู้หญิง!
ภายในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง
“ศิษย์น้องชิงชิง คนต่อไปคะแนนของมันเป็นของเจ้า”
เหนือพื้นที่ป่าเขาแห่งหนึ่ง ชายร่างกำยำเปลือยอกที่ลอยร่างค้างกลางหาว หันไปกล่าวคำกับสตรีที่ลอยร่างบบนฟ้าห่างจากมันไม่ไกล
นางเป็นสตรีมาในชุดกระโปรงสีเขียวอ่อน เส้นผมสีดำขลับทอดยาวลงมาตามแผ่นหลังปานม่านน้ำตก ใบหน้าของนางแลดูงดงามจิ้มลิ้ม ให้ความรู้สึกน่าปกป้อง ทั้งชวนให้ผู้ที่พบเห็นบังเกิดความเอ็นดูอยากทะนุถนอมไม่น้อย
อย่างไรก็ตามแววตาของนางกลับฉายถึงความเย็นชา ปานจะผลักไสผู้คนให้ถอยห่างออกไปนับพันลี้
“อือ”
ได้ยินคำพูดของชาร่างกำยำ สตรีร่างบางก็กล่าวตอบด้วยน้ำเสียงเฉยเมย
เรื่องนี้ชายร่างบึ้กก็ไม่ได้ติดใจเอาความอะไร
“หืม?”
ทันใดนั้นเอง สตรีร่างบางคล้ายสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง นางหันขวับไปจับจ้องทิศทางหนึ่งเร็วไว
