ทันใดนั้นความว่างเปล่าที่ผนึกขังร่างหลิวจี๋ก็เริ่มบิดเบือน ทำให้รัศมีพลังสีครามที่แผ่พุ่งออกมาต้านทานเริ่มสั่นสะเทือนก่อนจะถูกทำลายลงไปหลายส่วน
เปรียะ!
จากนั้นก็ได้ยินเสียง ‘เปรียะ’ ดังขึ้นคราหนึ่ง มองไปก็พบว่าความว่างเปล่าเบื้องหน้าไม่ไกล บัดนี้ได้บังเกิดรอยแตกขึ้นจากนั้นก็ปรากฏคมมีดสีเทาดั่งเสี้ยวจันทร์พุ่งออกมาจากรอยแยกดังกล่าว
แสงคมมีดสีเทานี้ ยามปรากฏขึ้นก็เสมือนมันกลายเป็นจุดศูนย์รวมความสนใจทันที สรรพสิ่งโดยรอบคล้ายหม่นแสงลงในฉับพลัน เพ่งเล็งเข่นฆ่าไปทางร่างหลิวจี๋เขม็ง!
เห็นได้ไม่ยากเลย ว่าหากหลิวจี๋ไม่อาจหลุดพ้นพันธนาการของพลังแห่งมิติที่สะกดเคี่ยวกรำรอบกายได้ล่ะก็ มันไม่พ้นต้องโดนคมมีดมิติสีเทานี้ฆ่าตายแน่นอน!!
“บัดซบ! เดือนหน้าอย่าให้ข้าเจอเจ้าก็แล้วกัน!!”
ใบหน้าหลิวจี๋บิดเบี้ยวอัปลักษณ์นัก หลังกล่าวทิ้งท้ายอย่างดุร้ายจบคำแล้ว มันก็บดขยี้ป้ายหยกสะสมคะแนนของตัวเองทันที!
และทั่วร่างมันก็เปล่งแสงพลังสีครามออกมาต้านทานคมมีดมิติสีเทาอยู่พักหนึ่ง พอคมมีดสีเทาดังกล่าวพุ่งฝ่าเข้าไปได้ส้ำเร็จ พร้อมเข่นฆ่าผ่าร่าง คนก็ถูกเคลื่อนย้ายออกไปจากแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางเสียก่อน!
การถูกกำจัดออกจากแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางครั้งนี้ นับว่าเป็นครั้งที่สร้างความอัปยศให้กับหลิวจี๋มากที่สุด!
