ต้วนหลิงเทียนยักไหลกลางกล่าว “อย่างไรก็ตามน้ำใจของเจ้าข้าคงทำได้แค่รับไว้ด้วยใจ…เพราะข้าไม่คิดจะออกจากคฤหาสน์เฉวียนโยว”
พึ่งเข้าร่วมกับคฤหาสน์เฉวียนโยวเมื่อไม่กี่วันก่อน?
ได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน ถึงแม้ศิษย์คฤหาสน์อู่จ้านอยากจะโน้มน้าวชักชวนอีกครั้ง แต่น้ำเสียงตอบคำของต้วนหลิงเทียนเมื่อครู่ก็แน่วแน่นัก พวกมันรู้ดีว่าไม่มีประโยชน์ที่จะรบเร้าอีกฝ่าย
“เฮ่อ ไฉนโชคของคฤหาสน์เฉวียนโยวถึงได้ดีนักเล่า…”
เสียงบ่นด้วยความอิจฉาดังขึ้น และผู้บ่นก็คือศิษย์คฤหาสน์อู่จ้านที่อ้างตัวว่ามีบิดาเป็นรองผู้นำ และพอมันบ่นจบคำมันก็บดทำลายป้ายหยกสะสมคะแนนในมือทันที
ทันใดนั้นคะแนนสะสมในป้ายหยกสะสมคะแนนของต้วนหลิงเทียนก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง
“29 แต้ม?”
เมื่อเห็นแต้มในป้ายหยกสะสมคะแนนของตัวเอง ต้วนหลิงเทียนก็แปลกใจอยู่บ้าง ด้วยไม่คิดเลยว่าศิษย์คฤหาสน์อู่จ้านคนเมื่อครู่จะมีคะแนนสะสมมากขนาดนี้
9 แต้ม…ไม่ใช่อะไรที่คนธรรมดาจะมีได้!
‘มี 9 แต้มแบบนี้ ก็สมควรติดอยู่ใน 100 อันดับแรกเช่นกัน…หากข้าจำไม่ผิดในตารางจัดอันดับที่ข้าดูก่อนจะเข้ามา คนที่ได้ 9 แต้มก็มีแค่ 2 คนเท่านั้น และคนที่เป็นศิษย์คฤหาสน์อู่จ้านดูเหมือนจะชื่อหลิวเสี่ยวโจว’
ต้วนหลิงเทียนนึกย้อนเรื่องราวในใจครู่หนึ่ง ก็จดจำได้ว่าเคยเห็นชื่อศิษย์คฤหาสน์อู่จ้านที่มี 9 แต้มบนตารางจัดอันดับ 1 คน
หลิวเสี่ยวโจว
