ณ คฤหาสน์ปี้ชิง
บริเวณหน้าอาคารอันมีค่ายกลเคลื่อนย้ายไปยังแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง กลุ่มคนที่ยืนอยู่แถวนั้นอยู่ๆก็หยีตาลงอย่างพร้อมเพรียง
พริบตาต่อมาก็เกิดความโกลาหลกันยกใหญ่
“อะไรกัน ชื่อศิษย์พี่กงซุนจิ้ง…หายไปจากตารางจัดอันดับแล้ว!?”
“ศิษย์พี่กงซุนจิ้งจะอย่างไรก็เข้าใจความลึกซึ้งของกฏแห่งไฟ 6 ประการ ปกติมักติด 60 อันดับแรกเสมอ แต่ครานี้โชคไม่ดีจึงอยู่แค่อันดับ 69 แต่ไฉนอยู่ดีๆถึงหายไปจากตารางได้เล่า?”
“ศิษย์พี่ไปแพ้ใครงั้นเหรอ?”
“สมควรแพ้ใครสักคนจริงๆ…เว้นเสียแต่จะเจอคนของคฤหาสน์เฉวียนโยว ก็ไม่ควรถูกฆ่าตาย นอกจากนั้นต่อให้เป็นคนนของคฤหาสน์เฉวียนโยว ก็ไม่แน่ว่าจะมีปัญญาฆ่าศิษย์พี่กงซุนจิ้งได้ทันก่อนบดขยี้ป้ายหยกสะสมคะแนน”
“มิผิด! เท่าที่ข้าดู ทั้งคฤหาสน์เฉวียนโยวก็คงมีแต่โจวหงเจี๋ยเท่านั้นที่มีความสามารถมากพอจะเอาชนะศิษย์พี่กงซุนจิ้งได้ แต่ไม่มีทางฆ่าศิษย์พี่ได้ทันก่อนทุบทำลายป้ายหยกแน่นอน…อย่างไรก็ตามอันดับกับคะแนนของโจวหงเจี๋ยกลับไม่เปลี่ยนแปลง!”
…
เหล่าศิษย์คฤหาสน์ปี้ชิงกล่าวกันเสียงดังเซ็งแซ่ เท่าที่ฟังพวกมันก็คิดว่ากงซุนจิ้งสมควรแพ้พ่ายเท่านั้น ไม่น่าจะไปถูกใครฆ่าเอา
“พวกเจ้าดูนั่น!”
