“โกงกับตูดเจ้า! ถึงจะโกงแต่เจ้าคิดว่าพวกคฤหาสน์ปี้ชิงมันจะยอมส่งคะแนนให้พวกเรางั้นเรอะ!?”
…
ในขณะที่กลุ่มศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวด้านนอกยังงุนงงสับสน
ศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวคนหนึ่งก็เอ่ยออกมาเสียงดังผสานพลัง
“ถึงแม้คฤหาสน์เฉวียนโยวเราจะไม่ญาติดีกับคฤหาสน์ปี้ชิง แต่ข้าก็มีสหายที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กอยู่ในคฤหาสน์ปี้ชิงคนหนึ่ง และยังติดต่อกันอยู่…เมื่อครู่มันพึ่งส่งข้อความมาบอกข้าว่ากงซุนจิ้งของคฤหาสน์ปี้ชิงตกตายแล้ว! และสมควรตกตายด้วยเงื้อมมือของต้วนหลิงเทียน! แถมมันยังถามข้ามาอีกด้วยว่า…คฤหาสน์เฉวียนโยวเราไปหาคนที่มีพลังฆ่ากงงซุนจิ้งในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางมาได้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
พอเสียงของศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวคนนี้ดังขึ้น เสียงเหล่าศิษย์ในลานหน้าตารางจัดอันดับก็เงียบลงทันที
ครู่ต่อมาหลายคนก็เริ่มหันกลับไปจับจ้องชื่อในอันดับที่ 52 ตาเขม็ง “หรือ…มันจะฆ่ากงซุนจิ้งได้จริงๆ?”
“ในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง กำลังภายนอกทั้งหมดไม่เว้นอุปกรณ์อมตะล้วนไม่อาจใช้ได้ ทำได้แค่ใช้พลังฝีมือส่วนตัวเท่านั้น…หากกงซุนจิ้งถูกมันฆ่าจริง ไม่ใช่หมายความว่าพลังฝีมือมันเหนือกว่ากงซุนจิ้งมากหรือไร?”
“แล้วนั่นจะเป็นไปได้อย่างไร…ไม่ใช่มันยังมีอายุไม่ถึงร้อยปีรึไงกัน?”
“ผู้ตรวจการฉี ไปสรรหาสัตว์ประหลาดเช่นนี้มาจากที่ใดกันแน่?”
