พอตระหนักได้ว่าต้วนหลิงเทียนเป็นขุนนางอมตะ 10 ทิศอายุไม่ถึงร้อยปี…กงซุนจิ้งก็รู้สึกเสมือนว่าเลือดในกายกำลังเดือดพล่าน!
“แม้ว่าข้ากงซุนจิ้งจะเข่นฆ่าศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวมามากมาย…แต่ข้ามิเคยฆ่าอัจฉริยะปีศาจเช่นเจ้ามาก่อนแม้แต่คนเดียว…”
กงซุนจิ้งมองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง สองตามันก็ฉายประกาสว่างเจิดจ้า
อย่างไรก็ตาม ไม่ทันไรมันก็เสมือนถูกน้ำเย็นราดรดลงหัว ‘ช้าก่อน มันเป็นขุนนางอมตะ 10 ทิศ แถมยังเข้าใจความลึกซึ้งเคลื่อนมิติของกฏแห่งมิติ…’
‘ต่อให้นอกจากความลึกซึ้งเคลื่อนมิติ มันจะเข้าใจแค่ความหมายแห่งมิติ แต่หากมันคิดจะหนี…มันก็สามารถหลบหนีไปภายใต้จมูกข้าได้ง่ายๆ!’
‘ด้วยความเร็วส่วนตัวของมัน กับความถี่ในการใช้ความลึกซึ้งเคลื่อนมิติของมัน…ย่อมสามารถหลบเลี่ยงทุกการโจมตี และหนีความเร็วของข้าได้ไม่ยาก’
พอฉุกคิดถึงจุดนี้ กงซุนจิ้งก็รู้สึกทำอะไรไม่ถูกอยู่บ้าง
เพราะด้วยด่านพลังขุนนางอมตะ 10 ทิศกับความลึกซึ้งของกฏแห่งไฟที่มันเข้าใจในตอนนี้ คิดจะไล่ตามขุนนางอมตะ10 ทิศที่เข้าใจความลึกซึ้งเคลื่อนมิติแล้ว มันเป็นไปไม่ได้เลย!
ต่อให้ความแข็งแกร่งโดยรวมของอีกฝ่ายจะอ่อนด้อยกว่ามันแค่ไหนก็ตามที!
“มิน่าแปลกใจเลยที่ไฉนศิษย์ฝ่ายนอกของคฤหาสน์เฉวียนโยวเช่นเจ้า ถึงได้หาญกล้าเข้ามาในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง…ที่แท้เจ้าก็เป็นขุนนางอมตะ 10 ทิศที่เข้าใจความลึกซึ้งเคลื่อนมิติ!”
