“มีเหตุผล! ข้าว่าพวกคฤหาสน์เฉวียนโยวจงใจทำให้ผู้อื่นชะล่าใจ…มันให้เจ้านั่นพกป้ายศิษย์ฝ่ายนอกแบบนี้สมควรคิดทำให้ผู้อื่นตายใจแน่! ศิษย์ฝ่ายนอกมารดาพวกมันร้ายกาจขนาดนี้?!”
“แต่คฤหาสน์เฉวียโยวนับว่าซุกซ่อนเจ้านี่ได้ดียิ่ง…ก่อนหน้าข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีตัวตนดังกล่าวในคฤหาสน์เฉวียนโยว…ไม่นานเรื่องศิษย์ฝ่ายนอกของคฤหาส์เฉวียนโยวคนนั้นจะต้องโด่งดังในบรรดาคฤหาสน์อมตะระดับ 6 ทั้งหมดแน่!”
…
หลังสนทนนาหารือกันไปสักพัก อาวุโสและเหล่าศิษย์ของคฤหาสน์หลื่วสือก็สรุปความกันได้
คฤหาสน์เฉวียนโยวคิดไม่ซื่อ! ใช้กลอุบายหมาป่าห่มหนังแกะมาหยอกล้อกับคฤหาสน์อมตะระดับ 6 ทั้งหมด!!
เพราะอาศัยพลังฝีมืออันร้ายกาจของชาหนุ่มชุดม่วงในลูกแก้วเงาลอยเมื่อครู่ ไม่มีทางเป็นแค่ศิษย์ฝ่ายนอกไปได้!
“หรือเจ้านั่นมันจะเป็นคนนอกที่คฤหาสน์เฉวียนโยวหามาช่วย?”
พอเสียงสนทนาขอทุกคนค่อยๆสงบลง ถงฉี่ซานที่สบโอกาสก็เอ่ยความเห็นออกมา
“ไฉนเจ้าคิดเช่นนั้น?”
ทุกคนพลันหันไปมองถงฉี่ซานด้วยสงสัยทันที
“พวกเจ้าทราบหรือไม่…ว่าศิษย์ฝ่ายนอกของคฤหาสน์เฉวียนโยวที่เห็นเมื่อครู่มีอายุเท่าใด?”
ถงฉี่ซานเอ่ยถาม
“ผู้ใดจะไปรู้เล่า…”
