หากโชคดีพบเจอคู่ต่อสู้ที่มีคะแนนมากพอ และไม่แข็งแกร่งเท่าก็คงไม่มีปัญหาอะไร…
“ต้วนหลิงเทียน?”
หลังได้ยินเสียงกล่าวทั้งเห็นสายตาของถงฉี่ซาน หลายคนก็หันไปมองตาราจัดอันดับทันที ก่อนที่จะพบเจอชื่อที่ถงฉี่ซานกล่าวออกมาเมื่อครู่
“นั่นไง อันดับที่ 93!”
“ต้วนหลิงเทียน ศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวรึ? ข้าไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย…คฤหาสน์เฉวียนโยวมีคนเช่นมันตั้งแต่เมื่อใด?”
“นั่นสิ ขุนนางอมตะ 10 ทิศของคฤหาสน์เฉวียนโยวที่ฝีมือไม่ใช่ชั่ว ข้าว่าข้าก็จดจำพวกมันได้หมดทุกคน…แต่ข้าไม่เคยได้ยินชื่อต้วนหลิงเทียนมาก่อนเลย”
“ศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวผู้นี้โผล่มาจากไหนกัน ลองมันเอาชนะหงจีกับถงฉี่ซานจนติด 100 อันดับแรกได้ ไม่น่าจะใช่คนไร้ชื่อเสียงเรียงนาม…พวกเจ้ามีผู้ใดรู้จักมันหรือไม่?”
…
เหล่าศิษย์และอาวุโสของคฤหาสน์หลิ่วสือหันหน้าถามไถ่กันไปมา แต่สุดท้ายทั้งหลายก็ได้แต่ส่ายหน้า เพราะไม่รู้จักมักคุ้น…
ไม่นานสายตาทุกคนก็หันไปหยุดลงยังร่างหงจีกับถงฉี่ซานอีกครั้ง
“ถงฉี่ซาน ลองเจ้านั่นมันเอาชนะเจ้ากับหงจีได้ หมายความว่าอย่างน้อยๆมันสมควรเข้าใจความลึกซึ้งของกฏใดกฏหนึ่งได้ถึง 6 ประการใช่หรือไม่?”
อาวุโสของคฤหาสน์หลิ่วสือมองถามถงฉี่ซาน
“มิผิด”
ถงฉี่ซานพยักหน้า ค่อยกล่าวออกเสียงขรึมว่า “แถมเจ้านั่นไม่เพียงแต่จะเข้าใจความลึกซึ้งของกฏถึง 6 ประการเท่านั้น…ที่สำคัญที่สุดเลยก็คือกฏที่มันเข้าใจคือกฏมิติ!”
กฏมิติ!
