ต้วนหลิงเทียนยังจดจำได้ดี ว่าก่อนที่จะเข้ามาในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง ตอนเขามองม่านแสงอันเป็นตารางจัดอันดับที่นอกตำหนัก เขาก็พบว่าอันดับที่ 100 มีคะแนนสะสมอยู่แค่ 4 แต้มเท่านั้น
‘หากจำไม่ผิดอันดับที่ 89 ถึงอันดับที่ 92 มีอยู่ 6 แต้ม…ส่วนอันดับที่ 93 ก็มีคะแนนสะสมอยู่แค่ 5 แต้มเท่านั้น’
‘หากคะแนนสะสมของพวกมันยังไม่มีความเปลี่ยนแปลง หมายความว่าตอนนี้ข้าสมควรอยู่ในอันดับที่ 93 แล้วสินะ’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจ
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนไม่ได้พึงพอใจแค่อันดับที่ 93…
ดังนั้นหลังเก็บป้ายหยกสะสมคะแนนแล้ว เข้าจึงมุ่งหน้าไปต่อ และพริบตาร่างในชุดสีม่วงก็วูบไปปรากฏห่างออกไป 100 หมี่ทันที
ร่างวูบหายไปอีกครั้ง คนก็ไปโผล่ไกลกว่าจุดเดิม 100 หมี่ เรียกว่าพริบตาคนก็ตัดผ่านระยะ 200 หมี่ไปได้อย่างไร้ร่องรอย
จากนั้นไม่ทันไร ร่างต้วนหลิงเทียนก็วูบหายไปดั่งภูตผี ออกจากแนวป่าเขาทันที
ในเวลาเดียวกัน
1 ใน 3 เกาะหลักของคฤหาสน์เฉวียนโยว ลานด้านหน้าตำหนักเคลื่อนย้าย อยู่ๆก็คึกครื้นมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที
และทั้งหมดเป็นเพราะอยู่ดีๆก็มีชื่อใหม่ปรากฏขึ้นบนม่านแสงตารางจัดอันดับกลางลานหน้าตำหนักเคลื่อนย้าย
แน่นอนว่าหากเป็นแค่ชื่อใหม่ คงไม่ดึงดูดความสนใจผู้คนมากขนาดนี้
ที่ไฉนชื่อใหม่ดังกล่าวถึงสร้างความสนใจให้ผู้คนได้ เพราะด้านหลังชื่อดังกล่าวมีคำว่า คฤหาสน์เฉวียนโยวเขียนไว้!
สิ่งนี้บ่งบอกว่า…
