ก่อนที่ข่ายพลังดาบของหงจีจะบรรลุเป้าหมายนั้น ร่างในชุดสีม่วงกลับอันตรธานหายไปในความว่างเปล่า!
เช่นนั้นข่ายดาบอันเกรี้ยวกราดจึงได้แต่จู่โจมทำร้ายสายลม ล้มเหลวในการทำอะไรเป้าหมายโดยสมบูรณ์
“นี่มัน…อะไรกัน!?”
ที่ไฉนหงจีถึงได้ตกใจจนลืมถอนรั้งพลังนั้น เนื่องเพราะเห็นต้วนหลิงเทียนหายไปต่อหน้าต่อตานั่นเอง
“หงจี ซ้ายมือเจ้า!!”
จนเมื่อเสียงของถงฉี่ซานโพล่งดังขึ้น หงจีจึงเร่งตอบสนองมองไปตามคำชี้นำ สุดท้ายจึงพบว่าร่างในชุดสีม่วงได้ลอยห่างออกไปทางซ้าย 100 หมี่จากจุดเดิม
ทว่าอีกฝ่ายหลบข่ายพลังของมันอย่างไร เคลื่อนไหวไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไง มันไม่อาจมองเห็นร่องรอยอะไรได้เลย
ราวกับอีกฝ่ายหายไปในความว่างเปล่า แล้วไปปรากฏตัวจากอากาศธาตุ ณ จุดนั้นในฉับพลัน
“เจ้า…เมื่อครู่เจ้าเห็นความเคลื่อนไหวของมันไหม?”
หงจีกลืนน้ำลายลงคอดังอึก ค่อยเอ่ยยถามถงฉี่ซานออกมาอย่างไม่รู้ตัว
“ไม่เลย…”
ถงฉี่ซานส่ายหัวไปมา ก่อนจะตอบออกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “หากข้าดูไม่ผิด…ความเคลื่อนไหวของมันเมื่อครู่สมควรเป็นความลึกซึ้ง เคลื่อนมิติ ของกฏแห่งมิติ”
“พลังจากความลึกซึ้งเคลื่อนมิติของกฏแห่งมิตินั้น ระยะทางไม่ได้อิงกับพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในร่าง ขอเพียงแค่บรรลุถึงขั้นตอนความสำเร็จเบื้องต้น ก็จะสามารถเคลื่อนไหวไปจุดใดก็ได้ในรัศมี 100 หมี่…”
“แต่เป็นธรรมดาว่ายิ่งด่านพลังฝึกปรือสูงเท่าใด ความถี่ในการใช้งานมันก็จะเพิ่มขึ้น…”
