“ม่านแสงที่เป็นดั่งจอภาพกลางลานตรงนั้น จะแสดงอันดับในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางเอาไว้…แน่นอนว่าที่เจ้าเห็นเป็นแค่อันดับในเดือนนี้เท่านั้น หากจะดูอันดับย้อนหลังเจ้าต้องไปตรวจสอบด้านใน”
ขณะแนะนำ ฉีเทียนหมิงก็เดินนำต้วนหลิงเทียนเข้าไปยังตำหนักหลังใหญ่
พอเห็นฉีเทียนหมิงพาต้วนหลิงเทียนมาด้วยตัวเองแบบนี้ เหล่าศิษย์ของคฤหาสน์เฉวียนโยวที่ยืนออกันในลานก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยในตัวตนของต้วนหลิงเทียน “เฮ่ พวกเจ้าเคยเห็นเจ้าหนุ่มชุดม่วงนั่นรึเปล่า? ข้าไม่เคยเห็นมันมาก่อนเลย…”
“ถึงกับมีผู้ตรวจการฉีพามาด้วยตัวเองแบบนี้ ท่าทางมันจะไม่ใช่คนธรรมดา”
“ด้วยมีผู้ตรวจการฉีเดินข้างๆมัน ข้าก็ได้แต่แผ่สำนึกเทวะไปให้ใกล้ที่สุดไม่กล้าตรวจสอบมันตรงๆ…อย่างไรก็ตามข้าสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายเลือดเนื้อของมันยังอ่อนวัยนัก…เหมือนมันจะยังมีอายุไม่ถึง 100 ปี”
“อายุไม่ถึง 100 ปี?”
“อั้ย ข้าล่ะหลงคิดว่าเจ้านั่นคือคนนอกที่ผู้ตรวจฉีพามาช่วยคฤหาสน์เฉวียนโยวเราช่วงชิงอันดับในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางเสียอีก…ดูเหมือนจะเป็นข้าคิดมากไปเอง”
“พาคนนอกมาช่วย? คิดหาคนนอกมาช่วยมันทำได้ง่ายๆที่ไหนกัน…ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่ผู้ฝึกตนอิสระอายุไม่ถึงพันปียากนักจะเป็นสุดยอดฝีมือขอบเขตขุนนางอมตะ 10 ทิศอันร้ายกาจ ต่อให้มีก็ไม่วายโดนคฤหาสน์อมตะระดับ 6 อื่นๆช่วงชิงไปนานแล้ว ไหนเลยจะเหลือมาถึงคฤหาสน์เฉวียนโยวเราง่ายๆ”
…
