ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนใช้เขตแดนมิติพร้อมด้วยผ่ามิติเพื่อจัดการการโจมตีที่คุกกคามเข้ามา เถาวัลย์หนามที่ไม่อาจรุกคืบได้ ก็เปลี่ยนนรูปแบบการจู่โจมในฉับพลัน หนามแหลมที่ติดกับเถานั้นถูกยิงพุ่งออกมาดั่งห่าพิรุณ ปานเม่นสลัดขนก็ว่า!!
เขตแดนมิติกับคมมีดมิติจัดการเถาวัลย์หนามที่พุ่งแทงเข้ามาได้จริง แต่หนามที่พุ่งมาฉับไวแบบนี้ เกรงว่าจะไม่อาจทำลายได้หมด เพราะพวกมันถล่มเข้ามาประหนึ่งห่าพิรุณไม่มีผิด!
‘บิดเบือนมิติ!’
อย่างไรก็ตามเผชิญหน้ากับห่าหนามที่พุ่งเข้ามาฉับไวปานศรสายฟ้าทั่วสารทิศ ต้วนหลิงเทียนหาได้แตกตื่นแต่อย่างใด พริบตาความว่างเปล่ารอบกายก็เริ่มบิดเบือนไป ราวห้วงมิติถูกจับบิด!
ซัว! ซัว! ซัว! ซัว! ซัว! ซัว!
…
หนามที่พุ่งมาดั่งห่าพิรุณ ในที่สุดก็พุ่งปะทะเข้ากับห้วงมิติบิดเบือนดังกล่าว
ทันใดนั้นความว่างเปล่าก็เริ่มสะเทือนสะท้าน หนามทั้งหลายที่เข้าสู่ห้วงมิติบิดเบือนเริ่มถูกป่นทำลายลงด้วยความเร็วอัศจรรย์ อย่างไรก็ตามพวกมันถูกทำลายได้ไม่นาน หนามที่พุ่งไล่หลังมาก็เริ่มปรากฏแสงพลังสีเขียวเรืองสว่างเจิดจ้า แม้จะถูกป่นทำลายไปแล้ว แต่ละอองธุลีของพวกมันก็เริ่มควบรวมก่อเกิดรูปลักษณ์ ราวกับไม่ได้รับผลกระทบจากห้วงมิติบิดเบือน
ทันใดนั้นเหล่าผงหนามที่ควบรวมก่อเกิดรูปลักษณ์คล้ายมีดดาบก็สับบฟันเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนปานเคียวมรณะ รุกคืบเข้ามาใกล้ร่างต้วนหลิงเทียนมากขึ้นเรื่อยๆ
