และจังหวะนี้ ต้วนหลิงเทียนรู้สึกเสมือนกำลังมองกระจกอยู่ก็ไม่ปาน
เพราะร่างที่ปรากฏตัวเบื้องหน้าเขาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นตัวเขาเอง! ไม่ว่าจะหน้าตาส่วนสูง หรือลักษณะชุดคลุมเสื้อผ้าที่สวมใส่ก็ไม่ผิดเพี้ยนไปจากเขาแม้แต่น้อย!!
หากต้องการแยกแยะความแตกต่างว่าร่างเบื้องหน้าไม่เหมือนเขาที่ตรงจุดใด ก็เห็นทีจะดูได้จากดวงตาที่ไร้แววคู่นั้น
ดวงตาเป็นดั่งหน้าต่างของหัวใจ
ร่างเบื้องหน้าแม้จะเหมือนต้วนหลิงเทียนทุกระเบียบนิ้ว หากแต่ดวงตากลับไร้ประกายใดๆ ราวกับซากศพไร้ชีวิต
‘ดูเหมือนเจ้าวังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยคิดทดสอบข้า…บางทีนี่อาจจะบททดสอบสำหรับผู้ที่คิดจะเป็นผู้พิทักษคฤหาสน์น้อย? หากผ่านก็สามารถกลายเป็นผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยของคฤหาสน์เฉวียนโยว?’
คิดถึงจุดนี้ สองตาต้วนหลิงเทียนก็ฉายประกายสว่างจ้า ขณะเดียวกันพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดก็เริ่มโคจรพุ่งพล่านไปทั่วชีพจรสวรรค์ 99 สายดั่งน้ำเชี่ยว พร้อมปะทุระเบิดพลังออกมาได้ทุกเวลา!
“หืม?”
ต้วนหลิงเทียนที่จับจ้องมองร่างเบื้องหน้าไม่วางตา ก็พบว่าร่างเบื้องหน้าเริ่มเคลื่อนไหวลงมือแล้ว!
ปงงง!!
เขาเห็นว่าร่างเบื้องหน้ากระทืบเท้าลงพื้นคราหนึ่ง ลานศิลาก็เสมือนสะท้านไปดั่งแผ่นดินไหว ขณะเดียวกันก็ปรากฏเถาวัลย์สีเขียวมรกตอันเต็มไปด้วยหนามแหลมผุดขึ้นทั้งเติบโตแผ่ขยาย พุ่งจู่โจมเข้ามาทางเขาทันที!
“กฏแห่งไม้รึ?”
