พอได้ยินต้วนหลิงเทียนกล่าววปลอบ หวงเอ้อก็ตอบรับทันที และน้ำเสียงก็ฟังดูคลายกังวลลงมาก
“เอาล่ะ ข้าเองก็ได้เวลากลับหลิงหลัวเทียนสักที…”
หลังแผ่นหลังของหลิงเจวี๋นอวิ๋นลับหายไปจากสายตาแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็หันหลังกลับไปยังเมืองเทียนจี่ เพื่อใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามระนาบเทวโลก ย้อนกลับไปยังเขตคฤหาสน์เฉวียนโยวของแดนสววรรค์ใต้
เพราะการมาครั้งนี้ เขาถึงได้รับผลเทพสังเวยสวรรค์และประสบความสำเร็จอย่างน่าพึงพอใจ และทั้งหมดเกี่ยวข้องกับความช่วยเหลือของซุนเหลียงเผิงอย่างแยกไม่ออก
วันนั้นหากไม่ใช่ซุนเหลียงเผิงตัดใจส่งมอบยันต์เงาวายุแสนล้ำค่ามาให้เขา กระทั่งเรื่องจะออกจากนิกายอมตะเป้าผู่ให้ปลอดภัยและรอดพ้นเงื้อมมือนักฆ่าราชาอมตะ 9 ตำหนักของอค์กรกะโหลกเลือดก็นับว่ายากเย็นจริงๆ เว้นเสียแต่เขาจะใช้อุปกรณ์อมตะจอมราชันสิ้นเปลืองอีกครั้ง
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เขาจะใช้อุปกรณ์อมตะจอมราชันสิ้นเปลืองจริง แต่การปะทะกับนักฆ่าขอบเขตราชาอมตะ 9 ตำหนัก ไม่พ้นต้องทำให้เขาจ่ายราคามหาศาลแน่
นักฆ่าขอบเขตราชาอมตะ 9 ตำหนัก ความลึกซึ้งของกฏที่เข้าใจสมควรมากกว่าเขาแน่นอน แถมอีกฝ่ายก็ไม่ใช่ตะเกียงประหยัดน้ำมันที่เขาจะเข่นฆ่าได้ง่ายๆ
