ได้ยินคำถามดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน หลิงเจวี๋ยอวิ๋นก็ส่ายหัวไปมาอีกรอบ
“อย่าว่าแต่กิ่งของพฤกษาเทพกำเนิดชีพเลย ต่อให้เป็นพฤกษาเทพกำเนิดชีพทั้งต้นก็ไม่มีประโยชน์กับข้าเลย…ถึงแม้พฤกษาเทพกำเนิดชีพมันจะช่วยให้ผู้คนเข้าใจกฏแห่งชีวิตและยังมีพลังอำนาจอีกมาก อย่างไรก็ตามพลังทั้งหมดของมันก็เกี่ยวข้องกับกฏแห่งชีวิต หมายความว่าข้าถูกกลิขิตให้ไม่อาจใช้ประโยชน์อะไรจากมันได้”
“สายเลือดที่สืบทอดต่อๆกันมาของตระกูลข้า เป็นตัวกำหนดให้ชั่วชีวิตข้ามิอาจเกี่ยวข้องกับกฏแห่งชีวิตได้ และพฤกษาเทพกำเนิดชีพเองเมื่อสัมผัสได้ถึงสายเลือดข้า มันก็จะผลักไสทั้งไม่มีวันอยู่ร่วมกับข้าแน่นอน”
ฟังจากคำตอบของหลิงเจวี๋ยอวิ๋น ก็ได้บอกให้รู้ถึงเรื่องหนึ่งแจ่มชัด
ไม่ใช่ว่าหลิงเจวี๋ยอวิ๋นไม่ต้องการพฤกษาเทพกำเนิดชีพ
ทว่าปัญหาอยู่ที่ อีกฝ่ายไม่อาจใช้พฤกษาเทพกำเนิดชีพได้…
“แบบนี้นี่เอง…”
ได้ยินคำตอบของหลิงเจวี๋อวิ๋นต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักถึงต้นสายปลายเหตุ ขณะเดียวกันก็ยังอดไม่ได้ที่จะถามสืบต่อว่า “ถึงเจ้าจะใช้มันไม่ได้ แต่เจ้าก็สามารถบอกคนของประเทศตงหมิงได้นี่นา ว่าพฤกษาเทพกำเนิดชีพมันเป็นสมบัติล้ำค่าขนาดไหน…ข้าเชื่อว่าหากคนของประเทศตงหมิงรู้คุณค่าของพฤกษาเทพกำเนิดชีพแล้ว พวกมันย่อมไม่คิดเอาเปรียบเจ้าแน่นอน”
