อย่างไรก็ตามความล่อลวงของด่านพลังขุนนางอมตะ 10 ทิศ และความเย้ายวนเรื่องที่เขาจะสามารถเข้าใจความลึกซึ้งของกฏที่ยังไม่รู้จะเลือกกฏอะไรดี ก็ทำให้เขายัดผลเทพสังเวยสวรรค์ใส่ปากแล้วเคี้ยวหงับๆไม่กี่คำจนหมดทันที
ครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนก็คายบางอย่างออกมา และเขาก็รู้อยู่แล้วว่ามันคือเมล็ดพันธุ์ต้นไม้เทพสังเวยสวรรค์นั่นเอง
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะตั้งแต่ที่ได้รับผลเทพสังเวยสวรรค์มาเขาก็รู้อยู่แล้วว่าจะได้รับเมล็ดพันธุ์มันมาด้วย
แต่เขาไม่ได้สนใจเมล็ดพันธุ์นี้สักเท่าไหร่ เช่นนั้นจึงเก็บลงแหวนไปทันที จากนั้นก็เริ่มจดจ่อไปกับพลังของผลเทพสังเวยสวรรค์ที่เริ่มไหลเวียนไปทั่วร่างของเขา
พลังของผลเทพสังเวยสวรรค์ที่ไหลเวียนไปทั่วร่างนั้น ทำให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกสบายตัวอย่างบอกไม่ถูก ประหนึ่งตอนนี้เขากำลังเอนหลังล่องลอยท่ามกลางหมู่เมฆดั่งจะกลับกลายเป็นสายลม
เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยที่เขารู้สึกผ่อนคลายขนาดนี้
พลังของผลเทพสังเวยสวรรค์ ก็ไม่จำเป็นต้องให้ต้วนหลิงเทียนเร่งรีบดูดซับแต่อย่างใด มันจะค่อยๆย่อยสลายไปเอง
กล่าวอีกอย่างได้ว่า ต้วนหลิงเทียนไม่ต้องทำอะไร เพียงให้เวลาสักพัก พลังเหล่านี้ก็จะค่อยๆถูกร่างกายเขาดูดซับไปตามธรรมชาติ
จังหวะนี้สิ่งเดียวที่ต้วนหลิงเทียนทำได้ก็คือรอ
