พอเสียงในร่างต้วนหลิงเทียนเงียบลง เพลิงเทพโกลาหลก็เอ่ยออกอีกครั้งว่า “นอกจากนั้น หากเจ้าคิดจารึกอาคมสร้างยันต์อมตะหรือวาดวงเวทย์อาคมอันใด หากเจ้าเร่งเร้าพลังของวารีเทพชำระโลกามาใช้เป็นส่วนผสมทำหมึกอาคม จักทำให้อัตราความสำเร็จของเจ้าสูงขึ้นเป็นเท่าตัว ไม่ว่ายันต์อมตะที่เจ้าจะสร้างมันจะมีระดับสูงแค่ไหนก็ตาม”
หลังได้ฟังวาจาของเพลิงเทพโกลาหล ต้วนหลิงเทียน ก็รับรู้ถึงคุณประโยชน์ที่วารีเทพชำระโลกาขั้นที่ 2 จะมอบให้เขาได้
“ที่เจ้าพึ่งเก็บไปเมื่อครู่…คือวารีเทพชำระโลกางั้นสินะ?”
เสียงหนึ่งดังขึ้น ดึงสติต้วนหลิงเทียนให้กลับมาอยู่กับเนื้อกับตัวอีกครั้ง จากนั้นก็เห็นว่าข้างๆมีหลิงเจวี๋ยอวิ๋นที่ไม่ทราบมาหยุดยืนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
“หืม? เจ้าจำวารีเทพชำระโลกาได้ด้วยหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนประหาดใจอยู่บ้าง
“แหงอยู่แล้ว”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นพยักหน้ารับ ค่อยเอ่ยออกมาสืบต่อว่า “ว่าแต่เจ้าจะเก็บมันไปทำอะไร มันไม่ได้มีความหมายอะไรกับเจ้าเลยนี่นา? ปกติแล้วเทพแห่งธาตุทั้ง 5 เว้นแต่จะอยู่ในภาวะไม่ได้สติ หาไม่แล้วก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเลือกทายาทของผู้แข็งแกร่งที่สุดเป็นร่างต้น”
“ตอนนี้ถึงเจ้าจะเก็บมันไปได้ แต่ก็เป็นเพราะมันอยู่ในสภาวะหลับใหลไม่ได้สติเท่านั้น…รอมันตื่นเมื่อไหร่มันก็ต้องรีบออกไปจากร่างเจ้าอยู่ดี”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นกล่าว
“ทำไมล่ะ?”
