หลังจากระเบิดพลังจนทำให้ต้วนหลิงเทียนต้องผละถอยออกไปแล้ว เจียงหลานก็ตวัดดาบผลึกแก้วไปทางหลินเฟยหยางทันที!
ฟั่ฟฟฟ!!
เสียงคลื่นดาบสะบั้นผ่าอากาศไปฉับไวดังขึ้น และหลินเฟยหยางที่กัดฟันปลดปล่อยพลังออกมาสุดตัวเมื่อครู่ บัดนี้ก็สิ้นไร้พลังจะป้องกันอันใด ทำให้ได้แค่มองคลื่นดาบของเจียงหลานพุ่งมาปลิดปลงศีรษะตัวเองไปอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ…
ตัวมันนั้นเป็นดั่งลูกรักสวรรค์ที่มีศักยภาพเลิศล้ำทั้งความเข้าใจในกฏแห่งน้ำสูงส่ง อนาคตเรียกว่ากว้างไกลไร้ขอบเขต…
อนิจจาด้วยความวู่วามร้อนใจ และเลือกจะลงมือเข้าใส่เจียงหลานตอนที่ยังไม่พร้อม สุดท้ายก็ถูกเจียงหลานวกกลับมาเล่นงาน จนต้องตกตายไปอย่างไม่ยินยอม!
มันไม่ยินยอม ไม่ยินยอมถึงขีดสุด!!
“ตอนนี้ล่ะ!!”
และในขณะที่ศีรษะหลินเฟยหยางปลิดปลิวออกจากบ่าด้วยคลื่นดาบของเจียงหลานนั้นเอง พลันมีเสียงหนึ่งตะโกนดังขึ้นสนั่นลั่นโถง และเป็นเสียงของหลิงเจวี๋ยอวิ๋นที่อยู่ลอยร่างอยู่ด้านหลังเจียงหลานนั่นเอง!
เวิง! เวิง! เวิง! เวิง! เวิง! เวิง!
…
เสียงกระบี่กู่ร้องขึ้นมาดังเวิงๆ ในมือหลิงเจวี๋ยอวิ๋นพลันปรากฏบี่สีเทาหนึ่งขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ
และเสียงกระบี่กู่ร้องนั่นก็ก่อเกิดมาจากกระบี่สีเทาเล่มดังกล่าว!!
อีกทั้งทันทีที่กระบี่สีเทาเล่มนี้ปรากฏขึ้น มันก็สาดแสงสีเทาออกไปย้อมโถงถ้ำประชันกับแสงสีฟ้าและแสงสีรุ้งทันที!!
ครืนนน!!
