“หลิงเจวี๋ยอวิ๋นผู้นั้นช่างเป็นอัจฉริยะที่น่ากลัวยิ่งนัก!”
เจียงหลานหันไปมองจ้องชายหนุ่มในชุดสีเทาเร็วไว และทันได้เห็นฉากการลงมือสังหารของชายหนุ่มชุดเทาพอดี ส่วนคนที่ถูกเข่นฆ่าไป ก็กลายเป็นอาหารอันโอชะของต้นไม้เทพสังเวยสวรรค์ตามระเบียบ
“สามารถเข้าใจความลึกซึ้งของกฏแห่งความตายได้ถึง 3 ประการ…ทั้งยังเหมือนกันกับข้าและต้วนหลิงเทียน มีอายุไม่ถึงร้อยปี…พรสวรรค์และความสามารถของมัน นับว่าฝืนฟ้ายิ่ง!”
ถึงแม้เจียงหลานจะยังอายุไม่ถึงร้อยปี และสามารถเข้าใจความลึกซึ้งของกฏแห่งน้ำได้ 4 ประการแล้ว…
อย่างไรก็ตามมันรู้ดีแก่ใจ ว่าทั้งหมดเป็นเพราะมันคือจักรพรรดิอมตะที่กลับชาติมาเกิด
ทว่าหลิงเจวี๋ยอวิ๋นนั้นหาได้เป็นผู้อมตะที่กลับชาติมาเกิดใหม่เช่นมันไม่ เพราะหากหลิงเจวี๋ยอวิ๋นเป็นผู้อมตะกลับชาติมาเกิดใหม่จริง ตัวมันย่อมรับรู้ได้แน่นอน
ด้วยเหตุนี้ความสำเร็จของหลิงเจวี๋ยอวิ๋นจึงทำให้มันประหลาดใจไม่น้อย
กระทั่งตัวมันเมื่อชาติก่อน ยังไม่เคยพบเคยเห็นผู้ใดที่ไม่ใช่ผู้อมตะกลับชาติมาเกิด แต่สามารถประสบความสำเร็จได้อย่างหลิงเจวี๋ยอวิ๋นโดยที่ยังมีอายุไม่ถึงร้อยปีมาก่อนเลย
“หลิงเจวี๋ยอวิ๋นผู้นี้ หากมันสามารถยืนหยัดอยู่ได้เป็นคนสุดท้าย ข้าอาจพิจารณาเรื่องมอบผลเทพสังเวยที่เหืออีกผลให้มัน…อย่างไรเสียผลเทพสังเวยสวรรค์ก็ต้องปรากฏขึ้น 2 ผล และข้าก็ใช้เองแค่ผลเดียวเท่านั้น…”
