ทุกคนล้วนทราบกันดีว่าค่ายกลที่ไม่ได้จัดตั้งไว้ในที่ปิด ยิ่งนานพลังของมันก็จะยิ่งเสื่อมถอย ไม่ว่าขุมพลังจะเป็นพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของผู้จัดตั้งก็ดี หรือผลึกอมตะก็ดี
เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในค่ายไม่พ้นต้องถูกใช้ไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะบังเอิญมีสิ่งมีชีวิตเข้ามาใกล้จนกระตุ้นการทำงานค่ายกลก็ดี หรือสลายหายไปตามกาลเวลาเพราะประคองสภาพค่ายกลก็ดี
แม้จะใช้ผลึกอมตะเป็นขุมพลัง แต่หากเป็นที่เปิดโล่งแบบนี้ ก็จะมีปัญหาดุจเดียวกัน
ด้วยเหตุนี้เหล่าราชาอมตะทั้งหลายจึงอดไม่ได้ที่จะตกใจ เมื่อรู้ว่าค่ายกลที่พวกมันร่วมมือกันทำลายไปเมื่อครู่ กลับถูกเจียงหลานจัดตั้งไว้ตั้งแต่เมื่อ 100 ปีก่อน!
จัดตั้งไว้ตั้งแต่ 100 ปีก่อน สิ่งนี้จะให้พูดอย่างไร?
“ค่ายกลของมันจัดตั้งไว้ตั้งแต่ร้อยปีก่อน แต่พลังป้องกันของมันยังร้ายกาจขนาดนั้น…หากมันใช้ผลึกอมตะเป็นขุมพลัง เช่นนั้นต้องใช้ผลึกอมตะไปเท่าไหร่กัน?”
“ถึงแม้ข้าจะไม่ค่อยสันทัดเรื่องค่ายกลเท่าไหร่ แต่ข้าก็ยังพอรู้อะไรมาบ้าง…ค่ายกลที่พวกเราร่วมมือกันทำลายลงเมื่อครู่ มันไม่ได้ใช้ผลึกอมตะเป็นขุมพลัง แต่อาศัยวัสดุจัดตั้งค่ายกลบางอย่างที่สามารถกักเก็บพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของผู้จัดตั้งเอาไว้”
“อะไร?! ใช้พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของผู้จัดตั้ง? หากไร้การบำรุงรักษา แต่ผ่านมาแล้วร้อยปียังมีพลังระดับนี้อยู่…เช่นนั้นผู้จัดตั้งมันต้องบรรลุด่านพลังอันใดเล่า!?”
