“จริง ถึงแม้ผู้ที่จะใช้มันได้ก็มีแต่ตัวตนใต้ขอบเขตขุนนางอมตะ แต่ก็ไม่ได้ลดทอนพลังอันท้าทายสวรรค์ของมันแม้แต่น้อย กระทั่งข้าเกิดมายังพึ่งเคยได้ยินวันนี้เป็นครั้งแรกว่าใต้หล้ากลับมีผลไม้อมตะท้าทายสวรรค์พรรค์นี้!”
“ปกติแล้วผลไม้อมตะที่เพิ่มด่านพลังให้สักขั้นก็มีค่ามากแล้ว…แต่นี่มันกลับช่วยให้ผู้ใช้ทะลวงผ่านขอบเขตใหญ่! คำท้าทายสวรรค์นับว่าไม่เกินเลย!!”
…
ในขณะที่เหล่าราชาอมตะพากันตกตะลึง สายตาของพวกมันก็จับจ้องไปยังราชาอมตะที่รู้จักผลเทพสังเวยสวรรค์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ราวกับอยากจะรู้เรื่องราวของผลเทพสังเวยสวรรค์ให้มากกว่านี้
“เมื่อครู่ ท่านทั้งหลายได้ยินที่เจียงหลานมันพูดหรือไม่…เรื่องที่บอกว่ามันจะใช้ลูกหลานของพวกเราเป็นเครื่องสังเวยให้ต้นไม้เทพสังเวยสวรรค์?”
เมื่อถูกผู้คนมองจ้องมาด้วยความอยากรู้ ราชาอมตะคนดังกล่าวก็เริ่มพูดสืบต่อ “เนื่องเพราะหากต้องการผลเทพสังเวยสวรรค์นั้น จำต้องใช้ยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดนับหมื่นเป็นเครื่องสังเวย…”
“เมื่อเหล่ายอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดตกตายใกล้ๆต้นไม้เทพสังเวยสวรรค์…ไม่ว่าร่างกายหรือวิญญาณ จักถูกต้นไม้เทพสังเวยสวรรค์ดูดซับ…จากนั้นจึงจักมีโอกาสที่ต้นไม้เทพสังเวสวรรค์จะออกผล”
เล่าถึงจุดนี้ สีหน้าของราชาอมตะคนดังกล่าวก็มืดดำแลดูอัปลักษณ์ถึงขีดสุด
