ได้ยินสิ่งที่เจียงหลานพูดกับชายหนุ่มในชุดแพรหรูหรา ต้วนหลิงเทียนก็หันไปมองส่งสายตาถามไถ่หลิงเจวี๋ยอวิ๋นทันที และอีกฝ่ายก็พยักหน้าเบาๆตอบกลับ
เห็นได้ชัดว่าเจียงหลานก็พูดกับหลิงเจวี๋ยอวิ๋นแบบนี้ด้วย
ส่วนเรื่องที่หลิงเจวี๋ยอวิ๋นนำเรื่องแดนลับมาบอกเขานั้น ไม่ถือว่าผิดอะไร เพราะเจียงหลานเป็นคนฝากหลิงเจวี๋ยอวิ๋นให้มาชวนเขาเอง
“วันนั้นเจ้า…ดูเหมือนจะรับปากข้าแล้วมิใช่รึ?”
เจียงหลานที่ยังคงลอยร่างกลางฟ้าเหนือยอดเขา มองจ้องชายหนุ่มในชุดแพรหรูหราด้วยสายตาเฉยเมย เอ่ยถามออกมาเสียงเบา
“แล้วไง?”
ชายหนุ่มชุดหรูเย้ยเยาะ “ถึงแม้เจ้าจะแข็งแกร่งกว่าข้า แต่ตอนนี้อาจารย์ของข้ามาแล้ว อาศัยเจ้ายังจะทำอะไรได้ สุดท้ายเจ้ามันก็แค่ยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดตัวกระจ้อย ยังคิดจะให้ข้าเชื่อฟังงั้นหรือ เหลวไหลสิ้นดี!”
“อ้อ…ดูเหมือนเจ้าจะคิดว่า พออาจารย์เจ้ามาที่นี่แล้ว ข้าจะทำอะไรเจ้าไม่ได้งั้นสินะ?”
เจียงหลานหยีตามองถามชายหนุ่มชุดหรูนาม ‘หยวนเจิง’ อีกครั้ง
“หึ! อาจารย์ข้าเป็นราชาอมตะ 8 ชะตา! อาศัยเจ้าคิดว่ามีปัญญาทำอะไรข้าใต้เปลือกตาของราชาอมตะ 8 ชะตาได้รึ!?”
หยวนเจิงแสยะยิ้มกล่าวเย้ยเยาะออกมาอย่างย่ามใจ สีหน้าแววตาที่ใช้มองเจียงหลานบัดนี้ฉายชัดถึงความดูแคลน
“หยวนเจิงผู้นี้ซวยแล้วล่ะ…”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นที่ยืนอยู่ข้างๆต้วนหลิงเทียน เอ่ยออกเสียงเบาพอให้ต้วนหลิงเทียนได้ยินคนเดียว
